LECTURAS DO DEPARTAMENTO DE LINGUA E LITERATURA GALEGA

Hai pouco tempo publicamos a cifra de 3.500 préstamos na biblioteca, hoxe constatamos que ademáis de utilizar ese servizo o noso alumnado tamén COMPRA unha cantidade de libros nada desdeñable.
Estas son as cifras do Departamento de Lingua e Literatura Galega. espectaculares, coma sempre.

Desglose:

Alumnado: 665 Len Voluntariamente: 367 Non len libros voluntarios: 307 Obrigatorios lidos: 1.842 Voluntarios lidos: 1.256 Total: 3.098

 

2º BAC: 128 alumnos Len voluntariamente: 93 Non len: 35 Libros Voluntarios lidos: 456 Libros Obrigatorios lidos: 255 Total: 711 libros lidos 3 alumnos 19 libros 1 alumno. 12 libros	1º BAC: 151 alumnos: Len 94 Non len 57 447 obrigatorios Voluntarios: 236 Total: 684
4º ESO: 91 alumnos Len 49 Non len 52 310 obrigatorios Voluntarios: 198 Total: 508	3º ESO: 95 alumnos Len 43 Non len 52 256 obrigatorios Voluntarios: 63 Total: 319
2º ESO: 100 alumnos: Len 37 Non len 63 277 obrigatorios Voluntarios: 100 Total: 377	1º ESO: 100 alumnos Len 52 Non len voluntarios 48 297 obrigatorios Voluntarios:203 Total : 500

Vicente Ferrer

Build your own custom video playlist at embedr.com

La muerte del gran filántropo. El País

854: O meu neno ten fame

Non chores bebé non chores
que lle fixeron ao meu neno?
O meu bebé ten fame.
non chores, acouga.

Esta nana tradicional de autor descoñecido é o obsesivo fondo musical do documental 854, un dos recursos que se poden visualizar na exposición Mercado Hambre, actualmente en Madrid, que busca a concienciación  sobre o fame no Sahel.
Podedes e debedes facer unha visita á Híbrida, a productora do documental e ver parte do traballo. Hai unhas cantas excelentes fotografías e algúns fragmentos moi significativos do documental.
De todos os fotógraf@s participantes na exposición quedámonos coa iniciativa de Olivia Gay, que ensinou a un grupo de mulleres da aldea Kolondimba en Mali  para que realizasen as súas propias fotografías que falan da dureza do fame de todos os días.
Como non podía ser menos investigamos a esta fotógrafa e encantounos o que descubrimos.
Máis de Olivia Gay

Photograph © Olivia Gay-All Rights Reserved.  Imaxe via the Travel Photographer

De linguas en perigo IV

 

• O 82% das linguas en perigo están asociadas a territorios baixo o mesmo goberno o que as fai tremendamente vulnerables, por depender exclusivamente das súas decisións políticas nun momento determinado.
• Non temos unha idea aproximada das consecuencias desta desaparición masiva de linguas á que vimos facendo referencia ultimamente ( moitos lingüistas cren que chegamos a un punto no que a maioría das linguas existentes hoxe en día poden desaparecer en 2 xeracións)
• As tendencias globalizadoras tenden a minar a confianza na utilidade que os falantes perciben ante a necesidade de aprender correctamente unha lingua minoritaria. Para que me serve falar X? Para que lles servirá aos meus fill@s?
• Existe a crenza xeral e totalmente infundada de que unha redución drástica do número de linguas é útil porque facilitará a comunicación, ata tenderá pontes entre as nacións. Parece ser máis certo que toda simplificación excesiva pode ser problemática porque o éxito da humanidade debeuse a precisamente á súa capacidade de crear culturas diferentes adaptadas a diferentes condicións e circunstancias. Esas culturas, cos seus múltiples e sutís matices transmítense mediante linguas e cando unha se perde, pérdese unha fonte de información preciosa e única , unha forma de interactuar irrepetible.
  
  Fonte: Foundation for Endangered Languages

De linguas en perigo e o perigo de Galicia Bilingüe. III

Estes días andamos a ler informes da UNESCO e outras iniciativas encamiñadas á protección das linguas en perigo. Lembremos que o Galego está catalogado pola UNESCO como lingua minoritaria en perigo potencial de extinción.

Lemos datos e opinións tan esclarecedoras como:

• Non importa, en realidade, o número de falantes dunha lingua. En contornos bilingües urbanos, comunidades de 50.000 falantes poden ser totalmente ineficaces para preservar unha lingua minoritaria, se esta non é aprendida debidamente nas escolas e prestixiada a través da prensa, radio e a televisión.
• Debemos preservar o maior número de linguas posible, aínda que sexa a un alto custo económico. Cada lingua é un inmenso territorio que delimita, dun modo singular, as potencialidades e capacidades da mente.
• A diversidade e o coñecemento proporcionado pola inmensa cantidade de linguas en perigo é tal que non debemos, en ningún caso, renunciar a eles. É esencial mesmo para promover o desenvolvemento científico e tecnolóxico dado que a interacción de ideas e concepcións diferentes foi sempre o principal motor da capacidade de invención humana.

Fonte : Michael Krauss and Stephen Wurm

Vexamos agora algunhas citas recentes

• “Los nacionalismos excluyentes y arcaicos son un grave peligro para la libertad, la coexistencia de la pluralidad cultural y la convivencia entre diferentes. Lo que más preocupa a la Asociación de Víctimas del Terrorismo es que esos grupos radicales y extremistas, esos nacionalistas extremos y excluyentes, defensores de la imposición lingüística y que quieren eliminar el castellano de nuestro entorno, son los mismos que organizan actos a favor de terroristas,” AVT nun documento de apoio a Galicia bilingüe falando da “imposición” do galego.
• “El informe del Consejo de Europa da un sólido espaldarazo a la red de galescolas puesta en marcha por la Xunta, que no duda en elogiar”. según LVG. (12/12/2008)37:
• “Se acabaron las galescolas” Núñez Feijoó (entrevista en la COPE, extractada en varios periódicos, p.e. EM 5/03/2009)

Para una análise brillante da situación actual, non deixedes de ler o seguinte documento :

NACIONALISMO Y LIBERTAD LINGÜÍSTICA:
Galicia Bilingüe y la ofensiva contra la normalización de la lengua gallega
XOSÉ LUÍS REGUEIRA
Instituto da Lingua Galega
Universidade de Santiago de Compostela

Open publication - Free publishing - More nacionalismo

Para descargar

GRAZAS

GRAZAS POR TODO on PhotoPeach

Por que morren as linguas? II

A historia está plagada de defuncións lingüísticas. A marcha triunfal do imperio romano erradicou o etrusco da península itálica e contribuíu á eliminación do galo da Europa occidental. Con todo, o ritmo acelerado destes procesos na actualidade non ten precedentes. A comunicación global favorece e reforza o dominio e a selección de só as máis afortunadas e aínda que contamos cunhas 6.900 linguas faladas, os falantes nativos das 10 primeiras sumarían eles sós o 40% da poboación mundial
Os estados postcoloniais favorecen e promoven tendencias monoculturalistas: así temos un exemplo claro en Nixeria que só recoñece 4 das súas 400 linguas faladas. Son abundantes os exemplos en que todo tipo de presións económicas e urbanísticas aceleran e provocan procesos de marxinalización social asociados ás linguas minoritarias.
Múltiples factores políticos, económicos e sociais son a causa de que tantas linguas se extingan na actualidade. En xaneiro de 2008 a lingua Eyak converteuse na primeira lingua de Alaska que desapareceu ao morrer o seu último falante e o Jawoyn , desaparecido en xullo do 2007 converteuse na última dunha longa lista de linguas desaparecidas no continente australiano.

FONTE : ‘1,000 Languages’ by Peter Austin (Thames & Hudson, 2008)

AS DECISIÓNS POLÍTICAS AFECTAN O DECLIVE OU A BOA SAÚDE DAS LINGUAS EN PERIGO DO MESMO XEITO QUE AFECTAN Á CONSERVACIÓN DO PATRIMONIO NATURAL O ARTÍSTICO

O GALEGO É XA UNHA LINGUA CATALOGADA COMO EN PERIGO POTENCIAL DE EXTINCIÓN. NON O PERMITAMOS. É A NOSA RESPONSABILIDADE.

Linguas europeas en perigo de extinción.I

“Cando morre o último falante dunha lingua, morre un soño da humanidade” Concha Rousia

Open publication - Free publishing - More galego

Crise?

Tanto se fala da crise, de que as regras da economía van cambiar, de que o importante son os postos de traballo! Almorzamos hoxe con esa fichaxe de millóns e millóns e euros, cartos investidos nun só xogador de fútbol mentres cada día miles de persoas van ao paro, centos de empresas, de autónomos ven rexeitadas as súas peticións de empréstimos ante os mesmos bancos que avalan a fichaxe alegremente. Se houbese un mínimo de pudor, de vergoña no país os responsables de tal ousadía agocharían os seus nomes. Boa parte da prensa mundial critica a fichaxe e boa parte da prensa española di que é unha grande operación financeira, a mesma prensa que só critica a corrupción cando é no contrario.

Cantos proxectos de animación á lectura se farían cos eses millóns? Cantos investimentos con postos de traballo incorporados? Pero non importa, como tampouco importa que estea a preparación do próximo curso parada porque toda a consellería concentra a súa enerxía nunha enquisa da que se nos prohibe informar nos centros (mentres hoxe os xornais teñen páxinas enteiras pagadas con cartos públicos). "Si eu fixen tal mundo, que o demo me leve" dicía o deus de Curros Enríquez. Pois como nos importa e moito, na nosa Biblioteca non imos quedar calados.

Open publication - Free publishing - More languages

Fernández Paz

Reproducimos a entrada aparecida no blog amigo Biblioteca Milladoiro Malpica

Vía Hora de Ler achegamos as imaxes do discurso de Agustín Fdez.Paz ó que fixemos alusión nunha entrada anterior.
Trátase do seu discurso na noite da entrega dos Premios Xerais .
8 doas por San Simón resúltanos hoxe un discurso non só belísimo, senon acaído, necesario e defensivo desde os argumentos e as ideas que é como hai que defender as cousas e non desde a prohibición e as ordes como algúns nos queren facer ver.
Escoitádeo con atención. Logo podedes descargalo na entrada anterior.
E non vos deixo enlaces porque esta entrada non os precisa. Ou así mo parece.

 

Danza das mil mans

Se es bondadoso e hai amor no teu corazón
Entón mil mans aparecerán cando necesites axuda

Se es bondadoso e hai amor no teu corazón
Terás a forza de mil mans para axudar a outros

Guan Yi é o concepto de compaixón entre os budistas, que se expresa nesta fermosa Danza das Mil Mans que coñecemos grazas a nosa boa amiga Mercedes que nestes momentos temos moi presente.

Muere Benedetti, el insobornable

"Me he ido quedando sin mis escogidos,
los que me dieron vida,
aliento,
paso
de soledad con su llamita tenue
y el olfato para reconocer
cuánta poesía era de madera
y crecía en nosotros sin saberlo.
Me he quedado sin proust y sin vallejo,
sin quiroga ni onetti ni pessoa,
ni pavese ni walsh ni paco urondo,
sin eliseo diego sin alberti,
sin felisberto hernández sin neruda,
se fueron despacito en fila india".

ler artigo no PAÍS

 

Mocidade.

¡Mocidade! Agora cómprevos dicir, mozos da nosa Terra, se pensades seguir indo costa abaixo polo tempo ou encarados co porvir. Se queredes libertarvos do xerme da vellez e da morte. Se queredes adonarvos da vosa mocidade ou seguir sacrificándoa nun altar de Mitos e Fracasos. Cómpre romper a marcha pola mesma estrada que fagamos cos nosos pasos e afrontar nela unha peregrinaxe sen chegada, porque en cada relanzo do camiño agárdanos unha voz que nos berra: ¡Máis alá!
Manuel Antonio en 1922 lanzaba este berro á mocidade galega. En tempos ben peores ca hoxe, a Xeración Nós, Celso Emilio Ferreiro, Uxío Novoneira, e tantos galeguistas mantiveron unha constante confianza no futuro, na xente nova. Igual hoxe temos que volver a esta confianza entre tanta queixa e escuros agoiros. Temos que darlle máis protagonismo aos mozos e mozas que para eles é a lingua e a cultura que nós recibimos dos devanceiros.
Escoitando como o noso alumnado de 4ºA celebra o día do poesía temos confianza no futuro: son alegres, deportistas, políglotas, están fachendosos do seu.

Ponte ao noso lado

"Sumámonos á defensa da nosa lingua, o noso maior patrimonio, e convidamos a exercer o dereito a vivir en galego sen nengún tipo de impedimentos nin de coaccións. No día das Letras Galegas 2009 queremos reivindicar a lingua galega como a principal soporte xerador das manifestacións do noso patrimonio cultural inmaterial. Unha lingua que foi a creadora desde a época medieval das mellores expresións da cultura galega-portuguesa. Unha lingua que nos achega a unha comunidade de falantes de máis de 200 millóns de persoas en todo o mundo e que constitúe o mellor pasaporte para tender pontes coa lusofonía. Unha lingua que nos identifica no mundo fronte á globalización e á uniformización lingüística."

Iniciativa Ponte nas ondas

Dicionario de escritores de Deza

Mágoa non poder ter asistido á presentación do Dicionario de escritores de Deza da nosa querida amiga Gracia Santorum no museo Ramón María Aller Ulloa de Lalín. O libro está editado por Fervenza e fai un percorrido polos creadores literarios da comarca desde a Idade Media. Que ledicia ver na reportaxe do acto a tanta boa xente reunida en torno a ela nun día tan especial por tantas e tantas razóns. Parabéns Gracia. Había moita máis xente con vós da que aparece nas fotos.

Así de ben fala e así de guapa aparece na entrevista da Voz de Galicia

“ Aínda que non debía ser eu quen escribise disto, por motivos evidentes, e por non estar Anxo para estes labores, tentarei ser o máis obxectiva posible para falar de algo que, claro está, me atinxe demasiado directamente. Sei que estades agardando pola crónica, pero realizala asepticamente vai ser un traballo arduo.
Este venres, día 8, celebrouse o acto de presentación do recén editado "Dicionario de Escritores de Deza", da miña autoría. Creo que non me equivoco se a palabra que utilizo para definilo é "emotividade". Emotivo pola cantidade de xente que me arroupou, emotivo pol@s amig@s que alí se deron cita (ata plambeir@s!!!), emotivo pola presenza de Anxo a pesar de todo, emotivo polos meus pais, tan maiorciños eles, emotivo polas palabras de Mario, emotivo polo alumnado e ex-alumnado, emotivo pola música... Ao final, as bágoas agochadas fixeron acto de presenza, non podían faltar, convidadas de pedra. Quizais demasiado emotividade para a presentación dun libro, non si?
Tres partes tiña en mente cando abordei o meu "discurso": agradecemento, o proceso de elaboración do libro, e a lectura. Sabía, ademais, que pretendía que este día fose totalmente diferente, de aí a presenza de Diego Rojo co seu laúde, e a sorpresa pactada con Celsiño para que viñese a contarnos un conto. E nestes dous puntos creo que acertamos sen discusión: Diego puxo un signo de distinción coa súa música e Celsiño uns risos máis que necesarios para limpar as bágoas dos meus pais. Teño que destacar un momento: a aperta da miña nai no medio do acto; o meu amigo Marcos comentoume despois que se emocionara tanto que lle daba vergoña que lle visen as bágoas, pero puido comprobar que non era o único.
Gustaríame destacar, por suposto, as palabras do meu benquerido prologuista Mario Pereira. Abraioume na presentación, porque non só falou do libro, senón que asegurou humildemente que a súa presenza debíase tan só ao meu cariño, un cariño fundado no noso común amor polos libros, pola lectura, polas bibliotecas escolares. Falou de escritos futuros, e ata nomeou este blogue compartido con amor con Anxo. Un luxo telo ao meu carón.
Grazas a tod@s por compartir comigo este día tan especial.

Algúns dende a distancia, incluso.”

Se queredes fotos

O rap da lingua

Aquí vos presentamos esta montaxe feita polos compañeiros do blog amigo “ Un rato na biblioteca” do CEIP Mestre Martínez Alonso

Nos subastamos?

Non sabemos que produce máis estupor, se a noticia en si, algúns dos comentarios que provoca, o as afirmacións dende algúns medios  que pretenden ter a clave para a solución ( “Esto es la consecuencia de una forma descabellada de entender la sexualidad. Urge una reforma ética y cultural en España”.   COPE )

Comunicación non verbal

Será verdade?

Dia Internacional dos Traballadores

Nestas datas próximas á celebración do Día Internacional dos Traballadores, cando a economía ocupa portadas en todos os xornais e informativos do mundo, queremos darvos a coñecer esta curiosa reportaxe que atopamos en The Big Picture, páxina á que no seu día chegamos por recomendación de A Nosa Biblioteca.

Seleccionamos esta sección chamada "At work" e traducimos os pés de foto. É a nosa homenaxe a todos e todas nós que compoñemos un curioso mosaico de ocupacións ás veces insólitas e sempre consumidoras dun importante numero de horas ao longo das nosas vidas.

Open publication - Free publishing - More traballo

Expresso Book Machine

'The Espresso Book Machine' (a 'máquina expres' de libros) é unha fábrica de libros sen traballadores, unha planta de impresión de dous metros e medio de longo que pode imprimir, aliñar, pegar, cortar e terminar un libro cada catro minutos sen intervención humana de ningún tipo. 

 

Pode producir dez libros diferentes ao mesmo tempo e co mesmo custo que dez copias do mesmo libro. 
Pode fabricar libros en calquera idioma, coa espiña a esquerda ou dereita e coas súas correspondentes tapas a toda cor, cun máximo de 550 páxinas.

Algúns din que é a revolución máis importante no mundo da edición de libros desde a invención da imprenta.

fonte Consumer Eroski, onde tedes unha completísima información.