En Estados Unidos berran ¡salvade as bibliotecas escolares! probablemente, porque existen, porque o normal é que os centros teñan bibliotecas e bibliotecarios escolares. Noutros lugares habería que berrar mais ben que as creasen. Non sei se son bos tempos para as bibliotecas escolares, pero parece que polo menos incertos. O vídeo pretende dramatizar unha situación posible se os recortes orzamentarios chegasen a colapsar os servizos. Un vídeo coidado e curioso, onde vemos as funcións da biblioteca escolar en todas as súas dimensións, desde o estudo asistido ao simple entretemento ou ao uso da biblioteca escolar como lugar de refuxio para o que a usa certo alumnado. Unha panoplia de funcións que dificilmente figuran ás veces nas funcións tópicas e típicas dunha biblioteca escolar e que constitúen parte da súa grandeza.
Tradución do vídeo:
Bibliotecas sanguentas “As bibliotecas son fundamentais para o logro do estudante. A colección apoia o currículo e proporciona unha rica variedade de recursos de lectura a todos os estudantes e profesores. “Regras da Biblioteca. Faga algo produtivo. Permita que outras persoas sexan produtivas. Sexa respectuoso coas demais persoas e os seus bens”. Os distritos escolares en todo Estados Unidos están pechando coleccións. O valor dos activos da colección dun distrito escolar extenso pode superar os 300 millóns de dólares. Unha biblioteca pechada sen un bibliotecario será desposuída dos seus recursos e acabará desaparecendo. A clausura de bibliotecas escolares será unha catástrofe educativa e un desastre financiero”. Unha dramatización do que sucederá cando os recortes orzamentarios mal concibidos pechen as bibliotecas escolares.
fonte AGABEL (Asociación Galega polas Bibliotecas Escolares e a Lectura)
Expondremos en breve a mesa de novidades para que poidades levar os préstamos de verán. Esperamos que sexan do voso agrado. Lembrade tamén que non só de novidades viven os bos lector@s e que tedes unha ampla oferta ao voso dispor.
Se a alguén de Pontevedra de toda a vida lle din que vai desaparecer a Peregrina, ou a Ferraría ou o Lérez non o podería crer. Pois así estamos porque a Libraría Michelena vai pechar xa. Para moitos e moitas era máis que unha libraría onde mercar ou encargar libros. Era un espazo de referencia, un lugar ao que tiñamos que acudir frecuentemente para falar, para mirar, para deixarnos aconsellar, para ver amigos, para tocar as novidades. Antes dunha viaxe había que pasar por alí para mirar cal era a mellor guía e cal novela estaba ben para levar. Tamén cando había que agasallar con libros, dicías idade e gustos do destinatario e xa che poñían na man varias posibilidades. Xa non digamos se tiñas meniños, ala, a Michelena para que sentasen alí na entrada (porque os libros infantís estaban na entrada como ten que ser) e se deixasen levar polos mundos da fantasía. Coa cidade que temos os pontevedreses para pasear, ir de terrazas, mercar… pasabas polos arredores e entrabas en Michelena: a ver que acto cultural había, que libro saíra ou mesmo que era de fulanito que hai que non o vías. Para todo había resposta. Calquera libro que pediras tomaban nota nunha libreta e milagrosamente aparecería en poucos días. E mesmo se tiñas tempo e te atrevías podías adentrarte polo longo corredor e descubrir mundos de libros ata chegar á fiestra que dá a Curros Enríquez. E moitas cousas máis.
O vaso derradeiro estaba cheo de despedidas (Manuel Antonio)
Será a crise? Será o libro dixital? Será o desprezo da cultura? Que será o que acabou coa libraría Michelena levándose un anaquiño de cada un de nós? Desde Mesturas convidamos os amigos e amigas a que manifesten as súas sensacións ante esta perda indicando o lugar desde onde nos mandan as condolencias. Graciñas
A partires de agora temos este Roteiro polo Sánchez Cantón para que teñades algo máis información sobre a organización interna dun centro de ensino secundario, neste caso o noso. Pensamos que é a obriga de todos os membros da nosa comunidade educativa coñecer ben, coidar e potenciar este espazo onde pasamos unha boa parte das nosas vidas. As institucións educativas son una das bases sobre as que construimos día a día o concepto de cidadanía no que cremos profundamente.
Rematamos unha edición máis de MercaArs Constructor, unha das nosas actividades favoritas . Queredes curiosear polo curso Moodle e ver algúns dos materiais propostos e o foro de discusión? Só tedes que entrar aquí como convidados. Cando rematedes a visita probablemente teñades algunhas respostas ás nosas preguntas.
Quen determina que algo é unha obra de arte?
Existe un gusto de clase, é dicir, un xuízo de valor común aos individuos dunha mesma orixe ou dun mesmo panorama social?
O gusto Kitsch revela a posición social de quen o posúe?
Tod@s temos necesidades estético-artísticas ou só algunhas persoas necesitan unha relación coa arte?
Hai institucións que fan negocio coa arte? Cales?
Hai algún tipo de creador que sexa libre respecto ás institucións que transforman a obra de arte en diñeiro?
Que pasa cando as chamadas artes primarias abandonan o seu lugar de orixe, a aldea, o asilo, o taller do xubilado... para ser instaladas nun museo?
Que quere dicir a afirmación de que o museo é unha fábrica de arte?
Como evitar estar sometidos á tiranía dos xuízos dominantes e oficiais en cuestión de arte?
Que pretende a clase dominante coa súa propaganda cultural, crear artistas e escritores ou lectores e admiradores?
Que función teñen @s galeristas, directores de museos, crític@s de arte, comisari@s de exposicións?
En que momento un mexadoiro pode converterse nunha obra de arte?
Que distingue o urinario de Duchamps de calquera outro fabricado?
Unha reprodución fotográfica da Gioconda é unha obra de arte? E unha reprodución dunha foto de Ouka Leele?
O fabricado industrialmente pode ser unha obra artística?
Na arte todo está permitido?
A producción artística ten que estar sometida a normas morais?
É máis importante a obra rematada ou o proceso de realización da mesma?
A arte debe estar ao alcance de todos, é dicir, ten que ser popular e non de élite?
A arte de masas, tamén chamado arte espectáculo perde calidade?
As persoas nacen ou se fan artistas?
Que actividades son consideradas hoxe arte e non o serían na antigüidade? Cales das consideradas noutro tempo arte non o son agora?
Que funcións ten a arte?
Que é a arte dixital?
Que nos referimos coas expresións forma e contido dunha obra de arte?
De onde provén a arte segundo Freud?
A arte ten máis valor cando é unha reprodución fiel da realidade?
Cal é a diferencia entre arte e artesanía?
Encantounos a sesión final na biblioteca na que todos os participantes tiñan preparada a súa proposta de Obra de Arte e viñan perfectamente documentados para defendela.
Estas son as vosas propostas cun breve resumo das xustificacións. Parabéns a todos e todas. Creo que aprendemos moitísimo no proceso.
Chegou a primavera a Pontevedra, mais non vaiades pensar que vai durar sempre, que va! é efémera e por iso os nosos munícipes concertaron con 5 empresas do mundo dos xardíns que puxesen bonitas 5 prazas da cidade (e gratis polo da crise). E este é o resultado: cinco xardíns efémeros que van durar 5 días.
Falando de Arte na biblioteca, gustounos a definición que deu Laura o outro día do que para ela é unha persoa tatuada. Dixo algo así como que esas persoas eran como libros nos que ían escribindo aos poucos as histoiras das súas vidas coa pel como soporte. Esta entrada de Mesturas é para ti, Laura, para ver se es capaz de intuír que vida, real ou desexada, intentou escribir este profesor xubilado de Sidney que pediu doar a súa pel á Galería Nacional de Canberra despois da súa morte. (Photo by Lisa Maree)
Onte coñecemos ás mulleres de Vide e realmente non sabemos que dicir sen caer en tópicos pouco afortunados propios de quen chega de visita nunha tarde case demasiado perfecta para evitar o risco de análises demasiado simplistas. Non imos falar da realidade destas mulleres que apenas somos quen de intuir pero si da súa xenerosidade ao dedicarnos unha tarde enteira do seu prezado tempo e cantar e bailar para nós. É imposible despedir a estas mulleres sen ter a sensación de ter asistido a un espectáculo privilexiado de gaitas e pandeiretas que falan de proxectos compartidos capaces de conseguir que calquera realidade, por dura que sexa, pódese volver máis luminosa se somos quen de aprender a coidar os uns dos outros. Da nosa anfitriona Sabela Lahuerta e da súa compañeira e amiga Lurdes, que imos dicir. Toda nosa a admiración e afecto máis sinceiros. A visita á unitaria de Vide debería ser obrigatoria para todos os docentes.
Só hai que pasar de cando en vez polo seu blog Cadernos de Vide para ter unha vaga idea do que alí cociñan día a día. Porque neste caso a realidade supera sobradamente o que o blog deixa intuír. Grazas a Loly polas imaxes que vos mostramos.
Aínda estades a tempo, ata o 30 de maio na fundación Pedro Barrié de la Maza.
“A obra de Francesc Catalá-Roca (1922-Barcelona 1988) constitúe a pedra angular da fotografía documental en España. Ninguén coma el soubo intuír primeiro e construír despois un discurso pleno de autenticidade, fe e consciencia na linguaxe das imaxes destinadas a recoñecer e recoñecernos.”
É totalmente certo. Unha exposición inolvidable. Por certo moi recomendable para eses rapaces e rapazas que andan metidos en Merca Ars Constructor.
Desde logo que a xente galega lle quere ben á súa lingua, polos menos esas decenas de miles que non cansan, que se manifestan cada pouco en Santiago ateigando o Obradoiro e a mesma cidade. Tampouco cansa a nosa Xunta en teimar co Decreto de Bilingüismo por moito que todos os que consultou lle respondan que non pode ser así: a RAG, o Consello da Cultura, o Consello Escolar, case todos os sindicatos e partidos políticos; e por último ese demoledor informe do Consello Consultivo que bota abaixo a consulta aos pais e o meter o inglés polo medio. Farán caso algunha vez a todos os que non son Galicia Bilingüe?. O mellor, como se ve no You Tube, é a morea de xente nova que había, festeiros e protestóns. Di Uxío Novoneira nun seu verso: prós novos que vein con forza. E non se engana. O futuro da lingua está neles... sábeno e onte mostrárono.
Un cartel para o día das letras Galegas? Que non caia nos tópicos? A ser posible que recolla os nosos intereses? Con estética nova e fresca?
Estasnos a pedir moito!!!! -pensamos todos nós, o alumnado de TIC, cando se nos fixo esta encomenda na clase. Tiñamos que conseguir imaxes, mellor sen copyright, referentes ás artes que usan as palabras para crear a cultura que define Galicia. Esta é máis que catedrais, máis que gaitas, máis que os xa consagrados autores. Costounos máis do esperado darnos conta que o teatro actual, as letras das cancións de todos os estilos musicais, as bandas deseñadas, as películas e mesmo os nosos escritos conforman a riqueza cultural da sociedade galega e garanten a súa pervivencia no tempo, iso que chaman o relevo xeracional. Si pero, como se mete iso nun cartel? Por sorte tiñamos dous soportes, un, o tradicional papel, outro, un poster dixital, deses que teñen realidade na web e que suman imaxes, vídeos, sons. O proceso foi daquela maneira. Un día ben, outro regular, un día tiñamos unha boa idea, e só era cuestión de controlar a técnica para facela efectiva. Outros días.... mellor non falar. Resultou que a forma de traballo colectivo deu en resolver algún dos problemas: mentres un suxería unha cor ou estrutura diferente, outro buscaba ligazóns para contar con información complementaria, e unha cousa levaba á outra. Coñecer as ferramentas informáticas é sen dúbida un apoio instrumental que favorece a creación. Niso estamos. Crear, imaxinar, deseñar o noso futuro cultural e vivencial.
Álvaro Caride-Tabares Sánchez 1º Bacharelato A IES Sánchez Cantón Pontevedra
DÍA INTERNACIONAL DA PAZ 2010. BIBLIOTECA IES SÁNCHEZ CANTÓN
Recomendacións de lecturas. Inverno 2009-10
Biblioteca IES Sánchez Cantón
Busco, busco
25 de Novembro 2009. IES SÁNCHEZ CANTÓN
Followers
Mesturas. De todo un pouco
Sabemos que a blogosfera é un dos espazos máis dinámicos da rede. Esta é unha bitácora de tantas que nace vencellada á biblioteca de noso centro coa única pretensión de ser unha ferramenta útil, áxil e aberta: unha ponte máis de achegamento a toda a comunidade escolar do IES Sánchez Cantón de Pontevedra.
As opinións e a liña xeral de Mesturas reflicte os posicionamentos do grupo de docentes que xestiona esta bitácora, non ten por que reflectir as opinións do IES Sánchez Cantón como comunidade educativa nin do actual equipo directivo.
Brendan Barnum "Linked"
COCIÑA COOLTURAL. Proxecto Interdisciplinar coordinado polo equipo da Biblioteca
Xa temos bastantes materiais elaborados. Podedes ver a correspondente sección na web do centro, os materiais e os comentarios do alumnado de 1ºBAC en Filosofía, os materiais para o alumnado de 1º ESO, e facer unha visita como invitado ao Curso MERCADO DE PROXIMIDADE na nosa aula virtual
Esta é a porta de acceso a algunhas cousas que nos gusta facer, a outras que xa fixemos, en fin, esperamos que sexa útil para que nos coñezades un pouco mellor.
Caixa de búsqueda específica capaz de atopar calquera documento en calquera formato dentro dos 67 sitios entre blogs e páxinas de apoio creados polos responsables das Bibliotecas Escolares Galegas.
vía A Nosa Biblioteca
Sabemos que a blogosfera é un dos espazos máis dinámicos da rede. Esta é unha bitácora de tantas que nace vencellada á biblioteca de noso centro coa única pretensión de ser unha ferramenta útil, áxil e aberta: unha ponte máis de achegamento a toda a comunidade escolar do IES Sánchez Cantón de Pontevedra.
GÚSTANOS FALAR DE
Esta é a BIBLOGTEKA, o espazo para que os distintos Departamentos traballen en rede.