Hai só uns días publicabamos o “making off” desta animación que fixeron na biblio un grupo de alumnos de 2ESOC que ten como base un dos contos preferidos polos pequenos do CEIP Crespo Rivas que visitaran a nosa biblio en breve. Forma parte dos materiais cos que agasallaremos a tan importantes visitantes.
Como vedes un resultado totalmente profesional
Hai pouco comentabamos non entender as veces cal é a razón pola que algúns alumnos e alumnas aínda pensan que falar ou escribir galego é unha perda de tempo.
Achegamos tamén este agasallo dos compañeiros do IES Salvatera do Miño para celebrar O Día das Letras.
PUBLICAMOS INTEGRO O MARABILLOSO TRABALLO SOBRE LOIS PEREIRO DOS COMPAÑEIROS DA biblioteca Escolar SATURNINO HERMIDA do IES CONCEPCIÓN ARENAL de Ferrol.
“Como dixo Manolo Rivas, na obra de Lois Pereiro, máis que na de ningún outro poeta galego,o amor e a morte, Eros e Thánatos, van da man.
Poesía dunha intensidade poco común, é facil lembrar moitos dos versos de Lois, quedan impresos na memoria porque son versos de francotirador,van directos ao corazón e penetran nel, pola verdade do sentimento que transmiten, pola forza e expresividade das súas imaxes.
Un poeta fondo, emocionante, para lelo devagar e revisitalo a miúdo.
E para coñecelo mellor, podedes ver o traballo feito por Elvira Roiz, aconsellada por Inés. ”.
| LoisPereiro1_Intro View more presentations or Upload your own. |
| LoisPereiro2_Monforte View more presentations or Upload your own. |
| LoisPereiro3_Madrid View more presentations or Upload your own. |
| LoisPereiro4_Coru1 View more presentations or Upload your own. |
| LoisPereiro5_Coru2 View more presentations or Upload your own. |
Dende Mesturas temos o privilexio de publicar a carta completa que Elena Vázquez Sarandeses, alumna do noso centro, mandou ao Diario de Pontevedra para denunciar as graves irregularidades detectadas na redacción en galego das probas para os premios extraordinarios da ESO.
A súa valentía e lucidez extraordinarias son só merito seu.
A nós quédanos a inmensa sorte de tela no centro.
Parabéns Elena.
Es un exemplo marabilloso para tod@s nós.
Había: con h, con b e til no i
O día trinta de novembro celebráronse os premios extraordinarios da ESO, exame no que participan todos aqueles alumnos cunha media de máis de 9 nesta etapa. O exame consta de seis partes onde matemáticas, ciencias sociais e unha materia optativa, presentan un dobre formato no que por unha cara do folio o exame está escrito en galego e na outra está en castelán. Despois de ter feito o exame, tan só teño unha dúbida na miña cabeza, non é que desde que somos ben cativos nos ensinaron a non cometer faltas de ortografía? Non era que escribir incorrectamente denotaba non só un certo grao de incultura senón tamén de despreocupación? Ao comezar a ler os exames de matemáticas, historia e física e química, a ortografía brillaba pola súa ausencia. Estas faltas, como puiden comprobar ao tornar o papel, só se producían na versión en galego e non, non eran erratas, non era cousa de letras descolocadas senón que a penetración de palabras en castelán repetíase ao longo dos exercicios. O curioso é que ao outro lado do papel todo estaba correctamente escrito. Que pasa entón co galego? Pretendo deixar a un lado as ideas políticas, a polémica da supremecía dun idioma ou doutro, esquezámonos das imposicións e novas leis, na miña opinión anticulturais, e voltemos a aquelas clases de lingua, lembrémonos da monótona voz da nosa mestra, daquela musiquiña incesante que repetía unha e outra vez todas esas normas. Lembran? A miña intención é criticar a despreocupación do órgano que redactou o exame e que a Consellería de Educación se esquecese todas esas leccións que vimos de lembrar. Pois ben, isto indignoume e irritoume. Non só pola falta de atención da Consellería de Educación senón que non podo asimilar que os textos non estean perfectamente revisados e corrixidos xa que o nivel de importancia e seriedade é enorme. Como é que unha consellería pode permitirse a impresión de centos de exames sen que a pulcritude, a escrupulosidade e a limpeza gobernen nos textos de ditas probas? Cometíase a introdución da conxunción y, letra que nin existe no idioma, así como o cambio de artigos, aparecía una no lugar de unha e la no de a, omitíase a contración de con máis unha, no canto de país desenvolvido e subdesenvolvido, infiltrábase desenvolto e subdesenvolto. Ler aquel exame resultaba semellante a ler something como this, é dicir, the inclusión of outras words which veñen from outro language. Pode que sexa algo esaxerado, que si, que somos bilingües e entendemos perfectamente pero iso non fai que poidamos marxinar á seriedade. O peor é que isto non remataba aquí, xa non só foi cousa desa arrepiante inxección de vocábulos foráneos senón que, lendo a versión da terra, non fun quen de entender un dos problemas de matemáticas. A cousa falaba dun foguete que despegaba e había que representar unha gráfica coa altura á que chegaba. Ao final, dicía: “dende o eixe do chan é x”. Con todo o que dicía antes e o pouco que viña despois, non puiden comprender o que esa frase viña a dicirme polo que tornei o papel para comprobar se é que o meu pavor polas matemáticas facía que non entendese de que ía o problema ou, como ben supuxen, era cousa da redacción. En castelán dicía: “donde el eje del suelo es x”. Obviamente, hai unha moi clara diferenza entre dende e onde. Coido que como estudante galega que son, teño todo o meu dereito a poder ler, entender e facer un problema de matemáticas no meu idioma sen ter que darlle a volta ao exame. Resúltame frustrante este abandono do idioma, é un desprestixio cara á lingua e cara a todas esas persoas que se esforzan por defender o seu uso correcto, desde os máis galeguistas até os que non o son e, sinxelamente, saben que cometer faltas ortográficas implica ineptitude e incompetencia.
Aínda non podo proxectar a idea de como puido ocorrer tal cousa, deume a impresión de que o exame foi feito e revisado por completos ignorantes e, se se me permite, por uns túzaros agrestes que non coidan algo tan fermoso, singular e propio como o é unha lingua. Seica foi iso o que pasou...
Hai unha rede social para aprender idiomas chamada Busuu. O busuu é unha lingua africana que só falan, ao parecer 8 persoas, segundo datos de 1980. Os creadores da rede crearon este video co fin de aumentar o tráfico da mesma e oímos que as visitas están aumentando exponencialmente. Non nos estrana porque o video é divertido e trasmite moi boas vibracións. Por certo un día destes darémonos de alta en Busuu para ver que se move por alí. De momento gústanos o deseño, limpo e aparentemente de fácil navegación.
Reproducimos as palabras de Xornal.com xa que en La Voz de Galicia dixital custa moito atopar a nova e vén moi escasa:
“O escritor Agustín Fernández Paz rexeitou o Premio da Cultura Galega das Letras que lle foi concidido onte polo xurado presidido polo conselleiro de Cultura, Roberto Varela. Mediante un comunicado, Fernández Paz agradeceu a decisión do xurado de recoñecer a súa traxectoria, pero non o acepta. “Quero expresar a miña gratitude ás persoas do xurado por pensaren en min. Mais debo lembrar que, cando os Premios da Cultura Galega foron convocados eu manifestei o meu desacordo con eles. Sigo a pensar o mesmo. En coherencia, non podo aceptar este premio”, explicou no comunicado .
No seu escrito, Fernández Paz non especifica os seus motivos, xa que se remite ao manifesto publicado por Prolingua o 8 de outubro que solicitaba a todos os intelectuais do país que, en caso de ser premiados, rexeitaran eses galardóns. O principal motivo que expuña Prolingua no citado manifesto –titulado Rosalía nunca aceptaría ese premio– é o trato que a Xunta de Galicia está a ter coa lingua e a cultura galega. “Nin a actual Xunta nin o seu Presidente, responsables ante a Historia de lexislaren por vez primeira contra a nosa lingua, poden atribuírse agora o papel de benfeitores da cultura galega. Polo tanto xulgamos lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a cultura”, sinálase nese manifesto. Fernández Paz, polo tanto, fai seus os motivos de Prolingua, colectivo do que forma parte”.
Agustín Fernández Paz é con moito o escritor máis lido polo noso alumnado. E desde Mesturas queremos agradecerlle este xesto de valentía. Con escritores e intelectuais coma el, coa xente nova que le masivamente os seus libros, a batalla pola lingua e cultura propias pinta moi ben. Hai esperanza.
Pasamos bastantes minutos admirando esta magnífica páxina do CSIC co gallo do Ano da Diversidade. Gústanos ese lema que di “fala de biodiversidade porque algo comeza a ser importante cando falas delo”. Nada pode ser máis certo. Cada vez é máis necesario falar da biodiversidade, desa inxente e vizosa reserva de innumerables respostas fronte aos problemas e as circunstancias máis diversas. Este agasallo da natureza ten o seu espello na inmensa variedade de linguas coas que comunidades de falantes ben diferentes crean respostas aos seus peculiares universos e ao mesmo tempo, son configurados por elas. Por una destas afortunadas casualidades vemos a páxina do CSIC ao mesmo tempo que o excelente minireportaxe de Ben Falado no que se afirma que os procesos de renacemento linguistico están vivos e activos e que comezan a ter a protección dos estados nos 5 continentes. Será certo? Son as valiosas linguas minoritarias protexidas polas diferentes Administracións con medidas serias e rigorosas?. Vós diredes. Se ben é certo que falar é un primeiro paso necesario cando pensamos que algo é importante, non é menos certo que sen as correspondentes actuacións todo queda en campañas publicitarias máis ou menos efectistas e carentes de contido.
Desde logo que a xente galega lle quere ben á súa lingua, polos menos esas decenas de miles que non cansan, que se manifestan cada pouco en Santiago ateigando o Obradoiro e a mesma cidade. Tampouco cansa a nosa Xunta en teimar co Decreto de Bilingüismo por moito que todos os que consultou lle respondan que non pode ser así: a RAG, o Consello da Cultura, o Consello Escolar, case todos os sindicatos e partidos políticos; e por último ese demoledor informe do Consello Consultivo que bota abaixo a consulta aos pais e o meter o inglés polo medio. Farán caso algunha vez a todos os que non son Galicia Bilingüe?. O mellor, como se ve no You Tube, é a morea de xente nova que había, festeiros e protestóns. Di Uxío Novoneira nun seu verso: prós novos que vein con forza. E non se engana. O futuro da lingua está neles... sábeno e onte mostrárono.
Estasnos a pedir moito!!!! -pensamos todos nós, o alumnado de TIC, cando se nos fixo esta encomenda na clase.
Tiñamos que conseguir imaxes, mellor sen copyright, referentes ás artes que usan as palabras para crear a cultura que define Galicia. Esta é máis que catedrais, máis que gaitas, máis que os xa consagrados autores. Costounos máis do esperado darnos conta que o teatro actual, as letras das cancións de todos os estilos musicais, as bandas deseñadas, as películas e mesmo os nosos escritos conforman a riqueza cultural da sociedade galega e garanten a súa pervivencia no tempo, iso que chaman o relevo xeracional.
Si pero, como se mete iso nun cartel?
Por sorte tiñamos dous soportes, un, o tradicional papel, outro, un poster dixital, deses que teñen realidade na web e que suman imaxes, vídeos, sons.
O proceso foi daquela maneira. Un día ben, outro regular, un día tiñamos unha boa idea, e só era cuestión de controlar a técnica para facela efectiva. Outros días.... mellor non falar.
Resultou que a forma de traballo colectivo deu en resolver algún dos problemas: mentres un suxería unha cor ou estrutura diferente, outro buscaba ligazóns para contar con información complementaria, e unha cousa levaba á outra.
Coñecer as ferramentas informáticas é sen dúbida un apoio instrumental que favorece a creación. Niso estamos. Crear, imaxinar, deseñar o noso futuro cultural e vivencial.
Álvaro Caride-Tabares Sánchez
1º Bacharelato A
IES Sánchez Cantón
Pontevedra
Open publication - Free publishing - More biblioteca
| Sara e Raquel ofrécenvos este cartel dixital | María comparte este outro |
| Benito e Álvaro fixeron isto para vos | Aquí tedes un regalo de Alejandro S. e Alberto |
| Cartel dixital ofrecido por Tanis e Javier | Iván e María crearon este cartel musical |
| Miguel e Javier idearon este | Aquí tedes un regalo de Antonio e Ismael |
| Cartel dixital ofrecido por Rodrigo e Óscar | Sabela e Zaida realizaron este poster agrandar p> |
| Manuel ideou este | Aquí tedes unha creación de Toni e Eloy |
Isto contan desde a biblioteca Escolar de Milladoriro. Malpica. Non podemos pechar esta escolma de materiais de tantos centros sen ter a sorte de gozar destas creacións.
“Estes foron os poemas que crearon os nenos e nenas de 6ºB a partir de un que escolleron de entre os de Os Eidos que fan referencia a estancias da casa.
Sorprendente a capacidade de creación. Sorprendente a búsqueda que fixeron nos seus sentimentos para poñerse en situación, para trasladarse emocionalmente.
Foi un placer estar estes días sumerxidos no mundo novoneyrano, volver a vista hacia dentro.
Propóñovos que os leades con atención. Son moi bos!”
E para rematar a escolma de materiais en torno a figura de Novoneyra queremos destacar moi especialmente este documento do alumnado do ciclo de Agraria do IES de Arzúa. Non imos definir un traballo que non o precisa. Parabéns ás persoas que o fixeron posible.
Un agradecemento aos compañeir@s do ENL do CPI O Progreso de Catoira polos materiais que utilizamos formando parte da nosa decoración para a celebración das Letras no centro.
E a recomendación de visitar a páxina da Asesoría de Bibliotecas Esolares de Galicia para ver maís materiais, entre eles o fermoso calendario do CPI Luís Díaz Moreno, de Baralla (Lugo)
Desde o IES Poeta Díaz Castro de Guitiriz chega esta interesante información acerca do documental
TEMPO DE ELEXÍA
MARÍA MARIÑO, ENTRE EUGENIO NOVO E NOVONEYRA
Tamén este traballo colaborativo das BIBES Galegas, neste caso da Biblioteca Escolar de Vilán IES pedra da Aguia e a do Segrel do Penedo en Fene.
E tamén dende o IES Afonso X O Sabio (Cambre) nos chega este libro que entregarán ao alumnado con motivo do Día das Letras
E a Webquest Uxío Novoneyra, traballo conxunto do Segrel do Penedo e BiblioAfonso.
Delio do CPI "Luís Díaz Moreno"-Baralla envía esta postal sonora con fotos do pobo de Novoneyra (Parada) e poemas seus referidos a ese tempo. O poema "Fontiña do Carabel", na última diapositiva, está musicado polo coro “Sólo voces” . É un fermoso agasallo.
Escolma poética elaborada polo alumnado e profesorado participante na actividade "Poemas á Rúa" que terá lugar o vindeiro venres, 14 de maio, na Plaza do Concello de Fene con motivo da celebración do Día das Letras Galegas. Damos as grazas aos amigos do Segrel.
Outra escolma de poemas e imaxes en Biblioiris, a bitácora dos nosos bos veciños do IES Luís Seoane
Este curso celebraremos o Día das Letras Galegas dun xeito diferente. Ademáis das actividades organizadas polo ENDL das que iremos dando información durante os vindeiros días, e dos eventos ao redor da iniciativa “Ben veñas Maio” imos celebrar un acto moi especial na biblioteca. Por qué “especial”? preguntaredes. Pois porque será un acto enteramente voso, onde un grupo de alumnado mostrará o que sodes capaces de facer e de crear desde as nosas proprias raíces e desde a nosa cultura que é única e irrepetible.
Polo momento imos comezar a publicación dunha serie de materiais sobre o poeta Uxío Novoneyra aos que temos acceso grazas, unha vez máis a xenerosidade das bibliotecas integradas no PLAMBE.
Posts
All Comments
Posts
All Comments
