Sabedes das charlas do Mercantil?

Desde Mesturas queremos informar dalgunhas das interesantes conferencias programadas para próximas datas no Casino Mercantil. 

• O pasado 28 de xaneiro Amancio Castro falou do seu libro "As árbores dá zona urbana de Pontevedra"
• O próximo 8 de febreiro, as 20:00 h. poderedes escoitar as reflexións do coñecido chef Pepe Solla
• O título da charla de Xosé Fortes programada para o 31 de marzo ás 20:30h  é “Historia de Pontevedra”.

Adeus á libraría Michelena

Se a alguén de Pontevedra de toda a vida lle din que vai desaparecer a Peregrina, ou a Ferraría ou o Lérez non o podería crer. Pois así estamos  porque a Libraría Michelena vai pechar xa. Para moitos e moitas era máis que unha libraría onde mercar ou encargar libros. Era un espazo de referencia, un lugar ao que tiñamos que acudir frecuentemente para falar, para mirar, para deixarnos aconsellar, para ver amigos, para tocar as novidades. Antes dunha viaxe había que pasar por alí para mirar cal era a mellor guía e cal novela estaba ben para levar. Tamén cando había que agasallar con libros, dicías idade e gustos do destinatario e xa che poñían na man varias posibilidades. Xa non digamos se tiñas meniños, ala, a Michelena para que sentasen alí na entrada (porque os libros infantís estaban na entrada como ten que ser) e se deixasen levar polos mundos da fantasía. Coa cidade que temos os pontevedreses para pasear, ir de terrazas, mercar… pasabas polos arredores e entrabas en Michelena: a ver que acto cultural había, que libro saíra ou mesmo que era de fulanito que hai que non o vías. Para todo había resposta. Calquera libro que pediras tomaban nota nunha libreta e milagrosamente aparecería en poucos días. E mesmo se tiñas tempo e te atrevías podías adentrarte polo longo corredor e descubrir mundos de libros ata chegar á fiestra que dá a Curros Enríquez. E moitas cousas máis.

O vaso derradeiro estaba cheo de despedidas (Manuel Antonio)

Será a crise? Será o libro dixital? Será o desprezo da cultura? Que será o que acabou coa libraría Michelena levándose un anaquiño de cada un de nós? Desde Mesturas convidamos os amigos e amigas a que manifesten as súas sensacións ante esta perda indicando o lugar desde onde nos mandan as condolencias. Graciñas

Fotogafía tomada hoxe

Xardíns efémeros

Chegou a primavera a Pontevedra, mais non vaiades pensar que vai durar sempre, que va! é efémera e por iso os nosos munícipes concertaron con 5 empresas do mundo dos xardíns que puxesen bonitas 5 prazas da cidade (e gratis polo da crise). E este é o resultado: cinco xardíns efémeros que van durar 5 días.

Arredores

É unha delicia pasear polos arredores do noso instituto nestes días...

div>

Open publication - Free publishing - More pontevedra

Huun- Huur-Tu en Pontevedra!

Huun Huur Tu

"Eles son da República de Tuva, unha rexión montañosa e de clima case polar, fronteiriza entre Mongolia e Siberia que historicamente foi invadida por todos os veciños posibles ata que en 1921 un grupo de pastores declarou a súa independencia. Desde hai uns anos decidíronse por exportar a súa cultura a occidente e con ela un dos trazos fundamentais da súa música popular: os sons guturales que, contan, aprendes cando convives moito tempo en soidade cos animais e queres comunicarche con eles. Esta preocupación polos rexistros vocais non é nova en occidente desde que os futuristas e os dadaistas reivindicaron a voz como un dos principais instrumentos musicais. Moitos artistas investigaron todas as posibilidades acústicas dos nosos órganos de fonación: Meredith Monk, Leon Thomas, Diamanda Galas, Joan LaBarbara, Fátima Miranda, Phil Minton, etc., cada un coa súa lectura persoal, pero todos preocupados por extraer os rexistros imposibles. A diferenza respecto dos sons guturales e difónicos de Huun-Huur-Tuu é que con eles esta linguaxe forma parte dunha expresión popular arraigada nas tradicións ancestrais, transmitida entre xeracións mentres coidan o gando. Por iso esa naturalidade e autenticidade levoulles a ensinar os seus prodixiosos rexistros por todo o mundo: televisións, bandas sonoras de películas e, entre moitas das súas colaboracións, concertos privados na propia casa de Frank Zappa" fonte Sinsal

Que sorte poder gozar do privilexio dunha actuación en directo nas ruínas de Santo Domingo o dia de 17 de Maio,ás 22:00h formando parte do ciclo Espazos Sonoros

Pontevedra mariñeira

Pontevedra, de sempre, foi unha cidade moi vencellada ao mar. No século XV e XVI foi, xunto con Santiago, unha das vilas máis poboadas de Galicia. O seu pulo económico procedía fundamentalmente da pesca da sardiña ainda que tamén destacaba no comercio internacional de produtos vendendo e transportando viño do Ribeiro e madeira a cambio de importar sal e tecidos. Todo este movemento tiña como escenario o peirao da Moureira. Un barrio extramuros, habitado por pescadores, que se estendía dende a ponte do Burgo ata a desembocadura do río Gafos, no barrio de San Roque. Os historiadores locais distinguen tres zonas: a Moureira de Arriba, a Moureira da Barca e a Moureira de Abaixo. As imaxes que podes contemplar son fotografías de comezos do século XX nas que queda moi evidente a vocación mariñeira de Pontevedra. Podes observar tamén a maior amplitude do estuario do Lérez, recurtado na actualidade polo malecón de circunvalación. Recuperar o río e a ría son sen dúbida obxectivos da actual política urbana e medio ambiental. Temos na cidade elementos naturais aos que non se lle pode dar as costas. De nós depende a súa posta en valor.

A maioría das fotografías proceden das seguintes publicacións

Pueblos de Galicia. Pontevedra. Monterrey de Ediciones. Ames

A memoria de Pontevedra. Carlos Díaz. Xosé Fortes. Victor Freixanes. Xerais

Pontevedra e o mar

A miúdo esquecemos a importancia que tivo o mar para Pontevedra nos séculos XV e XVI. Botade unha ollada a esta curiosa e entusiasta descrición da cidade que fai Pedro Teixeira no seu Atlas del Rey Planeta, no ano 1634, nada menos:

"Es la villa de Pontevedra el mejor lugar de toda la costa deste reyno, así por su grande población como por el trato. Está situada en un llano, en la orilla y margen de su río de la parte del mediodía entre dos bueltas que él da , con que queda gozando de él por la parte del levante, donde tiene una muy buena puente de cantería...su puerto es abrigado de todos tiempos y sergurísimamente dan fondo los navios dentro de su barra, junto a las mismas casas de la villa..."

A Casa das Campás recolle a mostra Pontevedra Peirao de historia, na que se lembra a relación da cidade co mar a través de fotografías, gravados e documentos históricos. É moi interesante e aínda estades a tempo.

De novo

Rematou o verán, polo menos ese verán psicolóxico que ten a súa fronteira nos derradeiros dias de agosto. En Pontevedra aproveitamos a ocasión para celebrar a Feira Franca. Houbo record de participación este ano e xentes de todas as idades acudiron á convocatoria da última edición. Unha marabilla ver como o entusiasmo de miles de persoas transformou por completo a cidade por unha noite e un día. A comida foi un dos grandes protagonistas da celebración, a bebida tamén, claro. Unha magnífica ocasión para facer fotos. Esta é a nosa pequena selección.
Por certo, encantaríanos poder xerar un chisco deste entusiasmo colectivo para as iniciativas que propoñamos durante este curso que está a piques de comezar.

Benvidos de novo a Mesturas despois do decanso veraniego. Aquí estamos, coma sempre, ao voso dispor...

MAIO DO IES SÁNCHEZ CANTÓN

Desde a Biblioteca queremos darlles os nosos parabéns ao grupo de alumnas que prepararon e tan ben cantaron o Maio do Instituto Sánchez Cantón na Praza da Ferrería pontevedresa na mañá do primeiro de maio de 2007. Nada menos que o 1º premio en interpretación e o 3º en cantigas.

Velaquí unha escolma das súas coplas tan premiadas:

Os puntos andan moi caros
nas subastas de Internet
pagaremos pola ducia
para encher todo o carnet.
Estes novos condutores
pensan que poden correr
como Raikhonen e Alonso
e sen nada que perder.
...
Os rapaces de hoxe en día
non pegaron o estirón
pero toman "chocolate"
cando toca o biberón.
Eles aínda son nenos
confunden a diversión
pensan que o máis moderno
é face-lo botellón.
Cando saímos de troula
atopamos un montón
deses mozos tan pequenos
sempre montando follón
...
Coa cidade peonil
xa podemos pasear
ben tranquilos pola rúa
sen que veñan molestar.
Pensamos que Pontevedra
sería aínda máis fermosa
se puideramos sacar
a maldita Celulosa

VER PASE DE DIAPOSITIVAS