Feria del Libro en La Habana

CANDO LER É UNHA FESTA

Recomendamos a lectura da correspondente entrada publicada en Hora de Ler

O tío Pancho

"Hoy se ha roto el último eslabón de la esclavitud!".

Este foi o berro que lanzou asomado á ventá da súa casa da aldea de Trasar (Lugo) o tío Pancho cando escoitou que se proclamara a 2ª República. Claro, o tío Pancho estivera en Cuba e alí aprendeu ideas novas coma tantos outros. Canto lle debemos os galegos a Cuba! (o himno, a Academia, escolas, centros, escritores...). E neste 2008 por fin a cultura galega pon o traxe das festas (como os cubanos o seu traxe branco e o chapeu que os distinguía na aldea) e asiste como convidada á Feira do Libro na Habana. E como é lóxico alá foi o mellorciño da nosa cultura para mostrar con fachenda o que somos hoxe. Mais non faltará quen se sinta escandalizado polo enorme gasto que isto supón. Por certo, e os escándalos de cando ían a América ringleiras de alcaldes e afíns a gastos pagos??? Ou cando se decidiu enterrar nese burato-monte de Santiago tantos millóns de euros? Quen lle dera ao tío Pancho (devanceiro dun profe colaborador desta biblioteca) estar na Habana hoxe, que orgullo sentiría!!! ... E pasa o mesmo cando se promociona a cultura escrita en castelán??? ou volvemos outra vez ao desprezo do noso???

AS SETE NOVAS MARABILLAS DO MUNDO

Sabías que desde o ano 2001 se iniciou unha votación para determinar cales serían as 7 novas marabillas do mundo? A decisión tomarase o próximo 7 de xullo, claro, 07/07/07, como non podía ser menos. A convocatoria non deixa de suscitar todo tipo de comentarios: non podemos limitarnos a gozar sen ter que facer listas e competir? Como se poden comparar manifestacións culturais tan dispares como as esculturas da illa de Pascua, poñamos por caso, e a Alhambra? E se algo tan marabilloso como a Muralla Chinesa, por exemplo, non sae entre as sete elixidas, que quere dicir? será acaso menos impactante que agora?. De momento van xa, polo visto 28 millóns de votos de todo o mundo e conseguiuse reducir, sempre por votación popular, a lista inicial de 177 candidatos a 21, entre eles a Alhambra de Granada.

As outras, as 7 marabillas do mundo clásico tamén eran cuestionables, como toda relación de favoritos e seleccionados. Situadas nunha área relativamente pequena, en torno ao Mediterráneo como podedes ver no mapa, estaban todas moi influídas pola cultura helenística. Algunha delas, como os xardíns de Babilonia, teñen unha autenticidade dubidosa.

En calquera caso, decidimos mandar esta entrada porque atopamos esta ligazón tan boa onde podedes ver os 21 finalistas. Realmente o resultado final da votación non importa. Non volo podedes perder, é un auténtico luxo.

E esta ligazón por se alguén se anima a votar...

A MODERNIDADE DA ANTIGA ALEXANDRÍA

Parécenos obrigado reservar un espazo nesta bitácora a unha das bibliotecas máis coñecidas de todos os tempos: A Biblioteca de Alexandría.

A moderna Alexandría, sé da nova Biblioteca segue hoxe, coma sempre estendéndose polo delta de Nilo e mirándose no Mediterráneo pero.....¿que queda da outra? Da lendaria urbe fundada por Alexandre Magno, coñecida en todo o mundo antigo polo seu famoso Faro e a non menos renomeada Biblioteca a penas queda nada.

Sabías que?...

Na Biblioteca de Alexandría, xa no s. III a. de C. había máis de 500.000 “libros"-

Eses “libros” non o eran en realidade. Tratábase de rolos de papiro de 6 a 7 metros de longo. As obras máis extensas dividíanse en varios papiros da mesma lonxitude, e as máis breves recollíanse nun mesmo papiro a fin de lograr unha certa uniformidade nas dimensións.

Non cabe ningunha dúbida é de que na Biblioteca de Alexandría se investigou dun modo sistemático e rigoroso. Os eruditos estudaban o Cosmos enteiro. Investigábase en física, astronomía, xeografía, matemáticas, bioloxía, enxeñería...

A Biblioteca constaba de dez grandes salas de investigación, dedicadas ós diferentes temas. Ademais había fontes, columnatas, xardíns botánicos, un zoo, salas de disección, e unha grande sala comedor onde se levaban a cabo as discusións. Soa ben ¿verdade?

..

Agora unha de vocabulario:

Os rolos de papiro metíanse en receptáculos de madeira ou pedra . Eran os bibliotheke, palabra que posteriormente pasou a designar unha colección de libros.

No final dun período no texto marcábase cun signo coñecido como parágraphos ó comezo da última liña do período; a palabra séguese utilizando hoxe para indicar as diferentes partes dun texto

As obras antigas non acostumaban ter un título propiamente dito. Para distinguir uns papiros de outros, co tempo terminouse por fixar unha especie de etiqueta nun lugar visible mesmo cando estaban enrolados, onde figurase o nome do autor e as palabras iniciais de cada obra. A nosa palabra título provén precisamente desa etiqueta que os romanos chamaron titulus.

A nova biblioteca de Alexandría cos seus imponentes edificios e instalacións non se libra da crítica. Ata que punto era imprescindible un gasto tan descomunal para financiar unha obra faraónica, nunca mellor dito, nun país con tantas necesidades culturais como Exipto? Fálase tamén duns fondos bibliográficos certamente escasos para instalacións que poden albergar literalmente millóns de documentos e de problemas de orzamento para manter a colección actualizada, debido aos enormes gastos que provoca o mantemento das instalacións.

....

.

En calquera caso, non deixedes de botar unha ollada á galería de imaxes.