A forza da poesía dixital

Falando de poesía estes días atopamos esta potentísima creación na web do artista e poeta australiano Jason Nelson. Paga a pena curiosear un intre e botar unha ollada as súas criaturas que aparentemente ofrecen ilimitadas posibilidades de interacción cos diferentes sons, cores, textos e toda sorte de inesperadas composicións  que non deixan indiferente ao  sorprendido “lector”.

Poema visual. Hermeneia.

Moitos e moitas dos responsables das Bibliotecas Escolares Galegas lembramos a magnífica conferencia coa que nos obsequiou no seu día  Laura Borrás,  a brillante directora do proxecto internacional HERMENEIA (Estudos literarios e tecnoloxías dixitais. Da súa web, Mar puro, un suxestivo poema visual de Aya Karpinska.

Feliz Día Mundial da Poesía

Atopamos esta escolma de imaxes e poemas asociados en Flickr. Un agasallo para tod@s @s visitantes de Mesturas.

Created with Admarket's flickrSLiDR.

Edgar Allan Poe e o Corvo

. Hoxe, 19 de xaneiro, queremos lembrar a Edgar Allan Poe, no bicentenario do seu nacemento. Entre as múltiples opcións, decidimos reproducir esta orixinal versión de “The Raven”, probablemente o poema máis famoso da tradición literaria en língua inglesa. A publicación e difusión deste poema significou o recoñecemento definitivo do seu polémico autor e, dende entón, foi miles de veces reimpreso, interpretado, eloxiado, denostado, parodiado, traducido, difundido e aprendido.

Este video de You tube é unha homenaxe ao polifacético escritor, considerado un mestre do relato curto do suspense e da literatura fantástica. O famoso poema é interpretado por varias persoas que recrean a súa maneira cada unha das estrofas. Achegamos tamén unha das múltiples versións en castelán

Escribe que son árabe ( جل، أنا عربي)

Soubemos da conmovedora obra do poeta palestino Mahmoud Darwish, unha das voces máis brillantes no panorama literario do mundo árabe, co gallo da guerra de Iraq. No pasado mes de Agosto, á volta das vacacións de verán, o seu corazón enfermo rendeuse por fin. Unha perda irreparable que ocorría non moito tempo despois da partida do seu querido amigo, o inesquecible Edward Said. Internacionalmente recoñecido, a súa vida sempre estivo marcada polo conflito árabe-israelí. A calidade dos seus poemas é tal que, aínda que está totalmente identificado coa causa árabe, lemos que as autoridades israelís chegaron nalgunha ocasión a valorar a inclusión dalgúns dos seus poemas no curriculum educativo dese país. Viviu sempre no exilio. Nalgunha ocasión comentou: “Hai anos que a miña patria é unha maleta e a miña nación só linguaxe”. O seu poema “Escribe que son árabe” é xa un clásico entre a mocidade palestina. O poema é unha reivindicación da identidade árabe e simboliza o acoso cotián ao que a poboación palestina é sometida diariamente nos numerosos controis nos que deben acreditar a súa identidade varias veces cada día. Non podemos pensar nun comentario mellor nestes tempos tan escuros. Reproducimos o poema completo pedindo desculpas polas posibles inexactitudes na tradución. Incluímos tamén unha versión musicada do poema interpretada polo artista libanés George Qirmiz.

Recomendamos vivamente unha visita á web de Darwish onde podedes escoitar unha das súas poesías máis coñecidos con subtítulos en español.  Paga a pena

Escribe que son árabe Escribe que son árabe e o número do meu carné é o cincuenta mil; que teño xa oito fillos, e chegará o noveno ó final do verán. ¿Enfadaraste por iso? *** Escribe que son árabe, e cos meus camaradas de infortunio traballo na canteira. Para os meus oito fillos arranco, das rochas, o anaco de pan, o vestido e os libros. Non mendigo esmolas á túa porta, nin me rebaixo ante os teus chanzos. ¿Enfadaraste por iso? Escribe que son árabe. Son nome sen alcume. Espero, paciente, nun país no que todo o que hai existe alporizadamente. As miñas raíces, afundíronse antes do nacemento dos tempos, antes da apertura das eras, do ciprés e a oliveira, antes da primicia da herba. Meu pai... da familia do arado, non de nobres señores. Meu avó era un labrego, sen títulos nin nomes. A miña casa é unha choupana campesiña de canas e paos, ¿Aquéceche?... Son nome sen alcume. *** Escribe que son árabe, que teño o pelo negro e os ollos castaños; que, para máis detalles, me cubro a cabeza cun veo; que son as miñas palmas duras como a rocha e pinchan ó tocalas. E gústame o aceite e o tomiño. Que vivo nunha aldea perdida, abandonada, sen nomes nas rúas. E todos os seus homes están na canteira ou no campo... ¿Enfadaraste por iso? *** Escribe Que son árabe; Que roubaches as viñas de meu avó. E unha terra que araba, Eu, con todos os meus fillos. Que só nos deixaches estas rochas... ¿Non vai quitarmas o teu goberno tamén, como se di?... *** Escribe, pois... Escribe no comezo da primeira páxina que non aborrezo a ninguén, nin a ninguén roubo nada. Mais, que si teño fame, devorarei a carne de quen a min me roube. ¡Coidado, pois!... ¡Coidado coa miña fame, e coa miña ira!

Versos tristes

Máis dun millón de audicións en You Tube do poema "Puedo escribir los versos más tristes esta noche" de Pablo Neruda. Por algo será.

Poemas chineses

A verdade, non puidemos resistir a tentación de utilizar esta nova ferramenta para a nosa colección de poemas chineses. Van adicados, como non, a nosa querida Chen Ping, a quen tanto botamos de menos.

LUIS BARÁ E CYRANO DE BERGERAC. PAN, POESÍA E BOMBARDEOS

Pontevedra acolle esta semana a campaña `Pan con poesía' que repartirá na área do Lérez bolsas de pan con poemas impresos da poeta Mª Carme Kruckenberg.
Comentando o outro día esta interesante iniciativa da Dirección Xeral de Creación e difusión Cultural cunha profesora de literatura que ten unha excelente e envidiable memoria, recordaba ela unha pasaxe de Cyrano de Bergerac onde se describe unha iniciativa parecida. Nesta pasaxe a dona dunha panadaría, con moita menos sensibilidade literaria que o Sr Bará, empeza a envolver o pan cos versos do seu marido e os seus amigos poetas, como castigo ao que ela consideraba unha lamentable perda de tempo. O pobre e frustrado autor exclama:

"Ceos que vexo,
As mellores poesías dos meus amigos! Impía profanación! Inaudito atentado!...

Eh pícaros, oe querido:
Se me queres devolver o soneto que che dei escrito neses papeis, en vez de tres, seis pasteis vouche dar..."

.Curiosa a coincidencia e curiosas as reaccións e as diferentes lecturas que un mesmo feito pode provocar.
Comentabamos tamén que, malia que a poesía non é o xénero literario máis lido, segue a conservar unha innegable e poderosa forza simbólica e recordabamos a brillante iniciativa de tres xornalistas chilenos que bombardearon con poemas cidades que foran especialmente castigadas. Comenzaron co Pazo da Moeda, continuaron con Dubrovnick e por suposto non esqueceron Guernika. Paga a pena ver o vídeo e a reacción de persoas de todas as idades que saían entusiasmadas ao oíren o ruído dos helicópteros, para recoller un dos millóns de poemas que caían do ceo.

Que señor Bará. Apuntámonos a un bombardeo?

Bombardeo de Poemas en Guernica (2004)

DÍA INTERNACIONAL DA POESIA. BAGHDAD BURNING

No DÍA INTERNACIONAL DA POESÍA, e cando se cumpren 4 anos do inicio da guerra de Iraq, propoñémosvos tres poemas e unha recomendación:

O primeiro poema

Desde o lonxe saúdo a túa ribeira, ¡oh Tigris! dono de xardíns
Sedento saúdo a túa ribeira, buscándote cal buscan as pombas
entre a auga, entre a lama.
Tigris, por sempre fortificado
con cidades de miseria,
cos teus mártires que, de tumba en tumba
ven como a túa estrela sangra.
Bagdad, non es máis que un cemiterio para os teus seres queridos.
Bagdad, o meu poema de amor extraviado.

Al-Bayati

Al-Bayati de nacionalidade iraquí, naceu en Bagdag en 1926 e foi amigo de Rafael Alberti. É unha das catro grandes voces que gozan dun merecido respecto e admiración no mundo árabe, se ben son moi pouco coñecidas en Europa. Son o poeta palestino Mahmoud Darwish, o sirio nacionalizado libanés Alí Nizar e o sirio Nizar Quabani. .

De Nizar Quabani é o seguinte fragmento do poema "Lección de debuxo"

..

O meu fillo senta a carón da miña cama
.E pídeme que lle recite un poema,
unha bágoa cae dos meus ollos á almofada.
O meu fillo próbaa, abraiado, dicindo:
"¡Pero esta é unha bágoa, pai, non un poema!"
E eu dígolle:
"Cando medres, meu fillo,
e leas o diván de poesía árabe,
descubrirás que a palabra e a bágoa son irmás
e o poema árabe
non é máis que unha bágoa chorada polos dedos que a escriben".

O meu fillo pon as súas plumas, a súa caixa de xiz fronte a min
e pídeme que lle debuxe unha patria.
Entón o pincel treme nas miñas mans
E bótome a chorar.
.

O terceiro é o fermoso poema de Benítez Reyes.

...

Siempre ha tenido el más hermoso nombre de ciudad.

En los cuentos exactos de la infancia

Era el confín nativo de un ladrón,

Un extraño lugar con hombres raros,

Tocados con turbante, a lomos de caballos presurosos.

Hoy es sólo un desierto en que brillan estrellas violentas.

Bombardeada tierra, en fin, de las imaginaciones,

desdichada Bagdad,

..Yo que te imaginaba fulgente por tus cúpulas de oro...

( Una forma de profanación. Escaparate de venenos, 2000)

..

A recomendación é unha visita ao blog Bagdag en llamas, tradución ao español da bitácora Baghdad Burning, mantida por Riverbend pseudónimo dunha rapaza iraquiana. Extraordinario documento da sinrazón dunha guerra tan real como a de Irak. Que a cronista sexa unha xove muller iraquí culta -é informática- que se relaciona co mundo por Internet métenos a todos no horror máis cotián onde conta as experiencias dela e da súa familia e amigos na desdichada cidade. A bitácora foi varias veces galardoada e declarada Mellor blog africano e de Oriente Medio 2006 (Bloggies). Paga a pena unha visita. De verdade.

ERATO E A POESÍA

Sabedes quen está representada neste cadro? Trátase dunha alegoría de Erato a musa grega inspiradora da poesía lírica e amorosa.

Se vos gusta a poesía non esquezades que na biblioteca hai uns excelentes fondos que están ao voso dispor. Estes son só unha pequena parte dos títulos que podedes solicitar porque, como sabedes, estamos constantemente recatalogando.

Por certo, unha pequena xoia que acabamos de atopar na rede: unha páxina preciosa deseñada polo profesor Juán Atonio Múñoz López que nos permite gozar vendo e escoitando as montaxes que creou en torno a varios poemas. Dádelle unha oportunidade e botade unha ollada.

POESÍA CHINESA

O pasado curso presentamos ao Salón Internacional do Libro Infantil e Xuvenil un traballo sobre poesía e pintura chinesa que pretendía ser, sobre todo, unha pequena homenaxe á comunidade de alumnas chinesas do centro. Hai un par de días atopámonos case de casualidade con esta marabillosa ligazón. Non deixedes de botarlle unha ollada. entenderedes moito mellor os poemas e as pinturas que os acompañan.