8 de Marzo. Día Internacional das mulleres. A arte como axente de cambio

Como todos os años,  neste 8 de marzo celébranse centos, miles de actos por todo o mundo para conmemorar os logros económicos, sociais e políticos que, aos poucos, van cambiando a realidade cotiá das mulleres.  Entre todas estas iniciativas queremos celebrar o día comentando de novo  a idea defendida desde Art Works for Change que propón a arte, a música, a creatividade como potentes instrumentos de concienciación e cambio social. A través desta iniciativa soubemos de artistas que non coñecíamos como as que nesta ocasión queremos presentarvos, sen tempo apenas para profundizar na súa obra, ás veces moi difícil de rastrexar na rede.

Atopamos alguns exemplos da obra destas mulleres para poder compoñer para vós esta  pequena e apresurada escolma e prometemos voltar máis detenidamente para informar dalgunhas delas,  para nós descoñecidas ata agora,  que nos pareceron especialmente interesantes. De momento aquí tedes esta breve primicia.

Tamén, a través da mesma  iniciativa,  atopamos este video cunha entrevista á compositora de hip hop Sister Fa, activista e defensora dos dereitos humanos.
.

 

 

Cheikh Diouf

Feilicité Codjo

Wangechi Mutu

Wangechi Mutu II

Wangechi Mutu III

Khadidjatou Sow

Amal Kenaway

Sister Fa AWFC from ZAP Zoetrope Aubry Productions on Vimeo.

“Máis que caras” contado en Prezi

Un agasallo para todas as persoas que fixeron posible o acto do luns 14 na biblioteca. Foi un traballo colectivo, coma case todo o que paga a pena.

Grazas

Lembrade que tedes que esperar que cargue para utilizar a opción Fullscreen ou pantalla completa e avanzar SEMPRE coa frecha que aparece abaixo.

.

.

.

Somos máis que caras on Prezi

Somos máis que caras. Acto final na biblioteca

Hoxe luns 14 de Marzo ás 11.30 tivo lugar na biblioteca o acto final da actividade “Máis que caras” que é o remate dun proceso ao redor da celebración e o significado do “Día da muller traballadora” no que participaron un grupo numeroso de rapaces e rapazas de 1ª BAC, profesorado, e ANPA durante varias semanas.

Como xa contamos o alumnado implicado preparou e expuso conferencias sobre diversos temas relacionados co evento durante dúas semanas e ademais, cos seus deseños gráficos converteron 30 mandis, o símbolo tradicional do traballo oculto das mulleres, en mensaxes que invitan á reflexión sobre roles e estereotipos.

Tamén celebrouse no centro un obradoiro de creación de 30 caras en pintura cerámica coas que invitamos a reflexionar sobre os complexos matices que implica o tratamento da imaxe das mulleres.

Todos estes materiais foron sorteados entre o alumnado do centro nun acto que rematou cunha actuación musical.

Foi un acto moi entrañable.

GRAZAS A0 EQUIPO DIRECTIVO POLO SEU APOIO PARA A ORGANIZACIÓN DESTA ACTIVIDADE

GRAZAS A TODAS AS PERSOAS QUE O FIXERON POSIBLE

 

 

Era doado ser muller no século XIX?

Moitas veces pensamos que a loita das mulleres pola igualdade é unha das señas de identidade da nosa época pero o certo é que esa loita empezou hai tempo cando era moi difícil que a sociedade entendera reivindicacións que agora parecen obvias pero que non hai tanto tempo parecían inalcanzables.

Este traballo que publicamos en Mesturas foi realizado por alumnas de 4º ESO na materia de Historia  no marco das actividades en torno a celebración do Día da muller traballadora.

Como podedes ver é un traballo rigoroso e ben documentado. Grazas ás súas autoras

Open publication - Free publishing - More historia

Violencia de xénero na rede. Elementos que a impulsan e elementos que a combaten

Este foi o título dunha das propostas do alumnado de 1º BAC na biblioteca. Quedou claro que a violencia contra as mulleres non é un feito desligado de determinadas mensaxes que, por desgraza, aínda perduran. Comparade os contidos das charlas destes días con esta infamia. O documento foi difundido en Cuatro para conmemorar o Día das Mulleres Traballadoras. Debemos ter en conta que é unha homenaxe ás mulleres dende o ámbito do deporte. Parabéns aos artífices dun documento dificilmente superable na súa estupidez.

Trafegando ronseis

Igual que tú

Curtametraxe do IES Miguel Servet que obtivo o primeiro premio da súa modalidade no VII Festival de curtametraxes de Cinema e Saúde (Zaragoza 2009). O equipo de Servetus Studio 2009 realizou unha película en parte de animación cunha técnica nova. A mensaxe está clara: As cousas da casa son tarefa de todos. A banda sonora orixinal tamén recibiu unha mención especial no devandito festival.
¡DISFRUTA!

O Recanto de Mik

 

Sesións do alumnado 1º BAC TIC na Biblioteca. VIII. Ciberfeminismo.

Un dos temas máis complexos e conceptuais este que Pablo e Carolina tiveron que defender hoxe ante os seus compañeir@s. Saíron máis que airosos e tras unha introdución moi amena na que falaron da orixe dos movimentos feministas abordaron sen complexos o tema do Ciberfeminismo. Coma se estiveran nun territorio completamente familiar o auditorio comezou a escoiotar explicacions moi claras e precisas sobre o Cyborg, o grupo de arte Venus Matrix e a orixe australiana deste activo movemento social feminista que dende principios dos noventa propón que as mulleres sexan consumidoras e produtoras de ferramentas dixitais para promover a abolición de sistemas bipolares baseados nos sempiternos sistemas patriarcais. 

Non vos perdades o documento Prezi de Carolina porque é simplemente magnífico.

.

PABLO PASTOR

CAROLINA SANMARTINO

CIBERFEMINISMO on Prezi

Sesións do alumnado 1ºBAC.TIC na Biblioteca. VII. As mulleres no mundo das empresas da computación e das TIC.

 

Un pracer escoitar a Carmen, Jaime e Alejandro falar do papel das mulleres  neste mundo que a miúdo relacionamos cos homes especialmente en sus postos máis altos. Moi ilustrativa a primeira parte onde aprendimos moitísmo das pioneras como Ada Lovelace, muller de coñecementos avanzadísimos para a súa época onde os roles femininos estaban terriblemente restrinxidos.  Tamén escoitamos falar da labor das operarias do Eniac o primeiro e enorme computador construido en Pensilvania, mentras que os postos de maior relevancia e responsabilidade eran ocupados na practica totalidade por homes. Porén,  pouco a pouco as mulleres van ocupando espazos neste ámbito e van imprimindo o seu particular selo en todas as áreas. Os respopnsables deste traballo tan ben documenrtado interiorizaron perfectamente o concepto e non se limitaron a recitar unha lista de nomes de mulleres relevantes, senon  que fixeronnos compartir o longo e difícil camiño percorrido ata as xoves e glamurosas deseñadoras dos populares videoxogos da actualidade. Un traballo completísimo, con fotos ben interesantes, videos moi ilustrativos e, por se fora pouco, dous documentos Issuu que contemplamos encantad@s.  Podedes estar orgullosos do esforzo realizado.

 

 

ALEJANDRO MASEDA

CARMEN COUTO RODRÍGUEZ-PEDROSA

JAIME  PASTOR

En dous destes glogs tedes estes documentos Issuu para resumir e dar algunah información máis precisa sobre algún aspecto en concreto.

Open publication - Free publishing - More mulleres

Open publication - Free publishing - More tic

Sesións do alumnado 1º BAC TIC na biblioteca. IV. Internet e a situación das mulleres en contextos de represión e illamento.

Hoxe estaba a biblioteca practicamente ao completo coa presenza de dous grupos de alumnado de 4º ESO. Unha audiencia tan numerosa sempre impón e supón unha dificultade engadida para os responsables de calquera exposición. Con todo Diego Baqueira, David Domíngez, Alicia Cores e Javier García non tiveron demasiados problemas en captar a atención dos seus compañeiros e compañeiras ao falar da situación das mulleres en contextos de represión e aillamento. Un traballo moi completo e coidado que até se apoiaba no deseño estético do fondo dos glogs, o mesmo para todos. O grupo decidiu utilizar a imaxe que podedes ver para simbolizar o illamento destas mulleres ás que a rede brinda unha oportunidade extraordinaria para mellorar a súa visibilidade. O traballo incide en aspectos tan interesantes como a restrición dos espazos aos que estas mulleres teñen acceso a pesar de, en moitos casos, a súa formación e o seu elevado nivel económico . Falouse da importancia, ás veces relativa, do veo. Comentouse que moitas delas non o ven como o maior dos seus problemas a pesar dos intensos debates que o seu uso provoca nas nosas culturas. Sobre todo incidiuse no feito de que hai colectivos de mulleres que non responden exactamente ao papel de vítimas pasivas que a miúdo lles asignamos. Mesmo en contextos tan hostís como Afganistán, hai organizacións tremendamente activas de mulleres que se organizan e loitan e fan da rede unha aliada imprescindible para darse a coñecer.
Tras centrar o tema os alumnos relatores de hoxe entraron con máis detalle nos casos particulares da activista chinesa Liu Xia e a Asociación  Revolucionaria de Mulleres Afganas RAWA. para eXemplificar o anteriormente exposto. Por último queremos resaltar un excelente sumario utilizando de novo a ferramenta Vuvox como soporte.

DIEGO BAQUEIRO FARIÑA

DAVID DOMÍNGUEZ VIVAR

ALICIA CORES BARTOLOMÉ

JAVIER GARCÍA ALVAREZ

Sesións do alumnado 1º BAC TIC na Biblioteca. III Repercusión das TIC no mundo do traballo e as mulleres.

Non foi un tema doado o que tiveron que traballar Fernando Gefaell Silvia Chan e Paula Cabeza.
Houbo ademais  algunha  pequena incidencia na organización da sempre complexa cuestión dos horarios cando están implicados varios grupos de alumnado. Esta foi a razón pola que Silvia e Paula non puideron estar presentes na exposición do tema que traballaron conxuntamente con Fernando e foi el quen tivo que expoñer o resultado das súas pesquisas ante os compañeiros de 4º ESO. Fernando falou moi convincentemente e fixo que tod@s reflexionaramos sobre aspectos tan interesantes como:

• A perda da separación do lugar de traballo e lugar de descanso. As repercusións sobre a organización das tarefas do fogar e a familia. 
• A deslocalización das empresas.
• As condicións laborais que implican as retribucións por obxectivos.
• As dificultades que supón a simultaneidade do traballo: o doméstico máis o profesional.
• As dificultades de relación co resto de traballador@s

Aínda que por suposto  tamén hai moitísimas facetas positivas como a facilidade de organización e obtención de axudas que as ferramentas dixitais supoñen para as mulleres, especialmente en determinados contextos e a maior oportunidade de obtención de mellores postos de traballo, mesmo en altos niveis de responsabilidade que ata agora non tiñan acadados.

Houbo unha información máis detallada sobre o acceso as TIC de colectivos de mulleres mexicanas e tamén referencias ao interese nestas ferramentas por parte dalgunhas asociacións de mulleres xitanas.

FERNANDO GEFAELL VALCARCE

SILVIA CHAN VÁZQUEZ

PAULA CABEZA RAMOS

Sesións do alumnado 1º BAC TIC na Biblioteca. II Fenda dixital

Hoxe tivemos a sorte de escoitar a Sergio Cano e a Pablo Acuña falar da fenda dixital en relación ao diferente grao de desenvolvemento e tamén en relación ao xénero. O concepto quedou perfectamente claro ante os seus compañeiros e compañeiras que escoitaron moi atentamente e fixeron preguntas sobre varias cuestións, por exemplo o significado da expresión “linguaxe inclusiva” que deu pé a facer algunha reflexión sobre o uso inconsciente que a miúdo facemos das palabras. Soubemos das diferencias en competencias dixitais e as súas implicacións entre  diferentes países e mesmo entre zonas próximas do mesmo país. Sergio máis Pablo foron moi aplaudidos. Quedamos con desexos de máis.  Utilizaron Glogster e Vuvox como ferramentas para a súa exposición. Parabéns rapaces.

PABLO ACUÑA RODRÍGUEZ

SERGIO CANO ANTÓN

 

Queremos destacar moi especialmente o documento elaborado por Pablo Acuña  utilizando Vuvox como soporte e que vos invitamos a visitar.

Recursos para o 8 de Marzo

Achegamos a proposta didáctica do STEG que nos ven de chegar. Ten cadernos de traballo para Primaria e Secundaria  Grazas Olga

 

Nyotaimori

“Antes de se converter en bandexa vivente para sushi, a  muller é adestrada para permanecer deitada durante horas sen mover un músculo. Ademais, debe ser quen de tolerar a exposición prologada á comida fría. O vello corporal, incluido o púbico, debe estar totalmente depilado. Antes de servir a comida, a muller debe tomar un baño usando un xabón especial sen aroma, terminado con auga fría para baixar un pouco a temperatura do corpo. “

Acabades de ler un texto traducido da Wikipedia, pero hai unha ampla información na rede, se alguén está interesad@. Tamén moitos vídeos en Youtube con só teclear o nome do ritual que, por certo,  tamén podemos solicitar en algúns restaurantes fóra de Xapón, ao parecer.

Trátase da tradición xaponesa do Nyotaimori. Non é unha práctica estendida pero pódese acceder a este tipo de delicatessen en certos restaurantes pagando sumas astronómicas. Supostamente, ademais do evidente pracer estético, con este orixinal método conséguese que a temperatura do sushi sexa totalmente perfecta.  E a muller prato? Preguntarédesvos. Por favor, que mentalidade tan ríxida e puritana tedes. Non hai un pracer maior para ela que a total submisión, a perfecta atención ao cliente manifestada nunha inmobilidade absoluta durante o tempo que dure a degustación na que vai quedando progresivamente espida salvo un pequeno pano que apenas lle cobre a pube rasurada. Obrigada tamén é a absoluta ausencia de xestos e reaccións ante o que se di ou se comenta.

Sen palabras estamos.

25 de Novembro. Día Internacional da eliminación da violencia de xénero.

“Todo empeza no núcleo dunha célula. Os cromosomas xúntanse. Os X e os Y serán determinantes, pero durante a primeira etapa despois da fertilización, os nenos aínda non son diferentes das nenas. Só na novena semana quedará claro que as gónadas deberán seguir medrando para, ou ben convertérense en testículos ou pola contra, repregárense para formar ovarios. Comeza a experiencia feminina. Repregarse, volverse cara a dentro. Aínda que algunhas culturas honran as misteriosas e invisibles calidades femininas, non é, con todo, o máis habitual. O normal é dar poder ao visible. Esa é a razón pola que a miúdo se supón que as mulleres deben permanecer ocultas, pequenas e silenciosas. Ou quizais decorativas, dispoñibles e doces. Ás veces, porén,  as mulleres levantan a súa voz e loitan, rebélanse. Ás veces as súas batallas teñen lugar nos céspedes aparentemente seguros das zonas residenciais, nas aulas luminosas, nos centros comerciais. As cicatrices tamén aparecen nestas contornas aparentemente benignas: as fráxiles costelas dunha rapaza anoréxica, o pé deformado por un tacón imposible, o riso impostado que resoa no corredor dun instituto… “

Traducido do prólogo á exposición itinerante “Off the beaten Path” que propón reflexionar a través da arte sobre as raíces profundas culturais e sociais da violencia contra as mulleres. 

Debate sobre o burka

Interesantes algunhas das cuestións esbozadas neste debate aparecido no País

Mulleres de Vide

Onte coñecemos ás mulleres de Vide e realmente non sabemos que dicir sen caer en tópicos  pouco afortunados propios de quen chega de visita nunha tarde case demasiado perfecta para evitar o risco de análises  demasiado simplistas. Non imos falar da realidade destas mulleres que apenas somos quen de intuir pero si da súa xenerosidade ao dedicarnos unha tarde enteira do seu prezado tempo e cantar e bailar para nós. É imposible despedir a estas mulleres sen ter a sensación de ter asistido a un espectáculo privilexiado de gaitas e pandeiretas que falan de proxectos compartidos capaces de conseguir que calquera realidade, por dura que sexa, pódese volver máis luminosa se somos quen de aprender a coidar os uns dos outros. 
Da nosa anfitriona Sabela Lahuerta e da súa compañeira e  amiga Lurdes, que imos dicir. Toda nosa a admiración e afecto máis sinceiros. A visita á unitaria de Vide debería ser obrigatoria para todos os docentes.

Só hai que pasar de cando en vez polo  seu blog Cadernos de Vide para ter unha vaga idea do que alí cociñan día a día. Porque neste caso a realidade supera sobradamente o que o blog deixa intuír. Grazas a Loly polas imaxes que vos mostramos.

El orden de las cosas

Fonte “El País”

“Este año, y según datos del Ministerio de Igualdad , 23 mujeres murieron en España como consecuencia de la violencia machista. Una tragedia a la que el corto de esta semana, El orden de las cosas de los hermanos Esteban Alenda , se acerca con sorprendente originalidad. Premiado en la Semana de Cine de Medina del Campo con su 1º premio y de próxima proyección en el Short Film Corner del Festival de Cannes, esta pieza apuesta por la abstracción para hablar sobre el orden que permite la violencia de género. Protagonizado por la actriz Manuela Vellés y rodado en seis días en localizaciones de Cádiz y Madrid, 'El orden de las cosas' logra hablar de un tema espinoso con inusitada sutiliza y fuerza.

 PODEDES VER A CURTA COMPLETA NESTA LIGAZÓN
La actriz Manuela Vellés en una escena del cortometraje 'El orden de las cosas' de los Hermanos Esteban Alenda- FOTO PROMOCIONAL

Todo empezó con una llamada", cuenta José Esteban, la mitad del tándem con su hermano César. "Una llamada telefónica por error que pedía ayuda. Y de eso va el corto. De pedir ayuda en silencio." Una mujer. Su entorno. La tradición. Y el hombre, claro. Los vértices de la violencia machista aparecen representados simbólicamente para construir una angustiosa espiral que la protagonista consigue romper escapando de ese orden impuesto, auto-impuesto, violento. Una nota de optimismo para un corto demoledor y sobrecogedor. Pero también emocionante”

La rubia de Pinos Puente

Paga a pena dedicar un cuarto de hora a esta agridoce curta de Vicente Villanueva. Se tedes un pouco de tempo non vos arrepentiredes.

La rubia de Pinos Puente, na súa versión completa, na sección de videos de El País.

O «velo islámico» e o esprai

Magnífico artigo de Miguel Anxo Murado de hai só uns días

Sábado 24 de abril de 2010

A miña avoa Aurelia levaba o velo islámico en Meira, cando ía sachar as patacas. Non era un velo islámico, claro está, como tampouco o é o desa rapariga musulmá de Pozuelo. O velo tapa a cara, e iso non é máis que un pano de cabeza. Tampouco é necesariamente islámico, porque pode levarse por moitos motivos. Esta rapaza, por exemplo, lévao por rebeldía. Rebeldía contra un colexio pijo de Pozuelo. Só é un símbolo de «submisión da muller», como din eses expertos amateurs que saíron de repente, se a muller resulta ser submisa. Senón, non. Tamén o anel de casada simboliza a submisión da muller ao varón, pero acabou sendo un simple costume. O pano de cabeza nin sequera ten significado relixioso en si. Como todas as crenzas antigas, o islam é conservador e moralista, ás veces reaccionario; e igual que para moitos pais é escandaloso que as fillas mostren as pernas ou o embigo, para moitos musulmáns conservadores, homes e mulleres, o cabelo feminino é demasiado erótico para mostralo. É unha cuestión de moral, non de fe. Persoalmente, non me van eses puritanismos, pero non vexo que se poidan regular por lei e, por poñer un caso, facer obrigatorio o topless nas praias ou impoñer por decreto a minifalda en centros públicos.

Mais non son ningún inxenuo, e vostede que me le, tampouco. Ambos os dous sabemos que o debate é insincero, e non ten nada que ver co laicismo nin coa igualdade da muller. É máis simple: unha parte importante da cidadanía teme ós estranxeiros, especialmente ós árabes, e sente satisfacción de ver como se limita a súa visibilidade, coma se iso fose limitar a súa presenza. Moitas destas persoas queren verse como progresistas , polo que se refuxian nunha argumentación laicista que lles permite disimular esta xenofobia. Outros son católicos que, para evitar alimentar precisamente o laicismo, adoptan un feminismo igualmente impostado. Resulta patético nos dous casos, pero a pseudopolémica cumpre tamén unha función terapéutica: permítelles a uns e outros expresar sen medo esa xenofobia que todos levamos dentro (e que tampouco é tan grande como se di ás veces), e reciclala nunha sisuda reflexión sobre os dereitos e deberes do individuo. Ata que veñen os da extrema dereita e pintan con esprai frases de verdade racistas nas paredes do centro de Pozuelo. Daquela, faise un silencio incómodo; como cando alguén ve que lle leron o pensamento. É só entón cando a maioría comprende que non hai alternativa a convivir.

La Voz de Galicia

Por que non ser sexy aos 7 anos?

Lemos con espanto na web da Cadena Ser que unha popular cadea comercial británica foi obrigada a retirar do mercado unha liña de bikinis para nenas de 7 anos con recheo na parte superior para simular peito a tan tenra idade. Sen dar crédito buscamos información na prensa inglesa e…efectivamente, A cadea Primark vai retirar a citada peza de roupa pedindo desculpas por poder molestar con tan ocorrente deseño a, esperamos, calquera persoa minimamente sensata. Ou non?. O caso é que afirman que dedicarán os beneficios do xa vendido??? a institucións humanitarias. Parece, sen embargo,  que non é a primeira vez que esta cadea sorprende con este tipo de iniciativas. Logo lamentaremos ver  nenas de 10 anos con comportamentos inexplicables a esa idade, estrañaranos ver a confusión e o profundo desagrado que senten  adolescentes e preadolescentes polo seu corpo. En fin que, en xeral, neste e outros temas é curioso o que, como sociedade, ás veces transmitimos aos nosos elementos máis novos. Sempre quedaranos o consolo de lamentar airadamente as consecuencias como se ninguén tivera nada que ver co tema. Podedes admirar o invento.  A idade das destinatarias  é claramente visible