Lectura e moda

A revista Marie Claire, en Australia, uniuse á campaña de promoción da lectura involucrando a artistas e modelos, fotografándoas en escenarios que recreasen un libro que teña un significado especial para elas. A campaña titúlase "The Wonder of Words" en apoio de Australian Literacy and Numeracy Foundation. Unha iniciativa que ogallá no noso país tivese eco. Atopámolo en Trafegando Ronseis

Maeve Dermody, actriz Cumbres Borrascosas Emily Brontë

Sarah Blasko, cantante Desayuno en Tiffany´s Truman Capote

Asher Keddie, actriz O gran Gatsby F. Scott Fitzgerald

Sophie Lowe, actriz Alicia no país das marabillas. Lewis Carroll

Frances O'Connor, actriz O Val das bonecas. Jacqueline Susann

Vanessa Amorosi, cantante Comer, rezar, amar. Elizabeth Gilbert

Como innovamos coas TICS!!

Está máis que demostrado que o sentido do humor é imprescindible e hai que saber parar e rir de nós mesmos e do que intentamos facer con non pouco esforzo, cantas máis veces mellor. Deixámosvos esta escolma de viñetas de Nestor Alonso con algúns consellos útiles e algunha que outra broma sobre profesorado innovador no uso das TICS. Para que pasedes un intre divertido, que boa falta fai. Atopámolo en Educ@conTics

Morte digna

No cabodano de Ramón Sampedro, seguida con gran interese pola prensa, a única asociación sobre Morte Digna existente en Galicia tratou de publicar o texto que achegamos na prensa galega. Foi vetado. Aí van as ideas, rigurosas e necesarias. Para a súa difusión. Vía Biblioafonso

Tamén achegamos un valioso documento do imprescindible Ramón Bayés con precisións legais sobre este delicado e permanentemente relegado tema da eutanasia. O documento foi recollido como parte dos materiais para o proxecto que titulamos Conciliación Vida-Morte. Para acceder a estes materiais na aula virtual do centro, cando apareza a pantalla, premede na opción ENTRAR COMO CONVIDADO.

As catro curtas de animación dos Premios Goya 2010

“La dama y la muerte” ven de recibir un Goya á mellor curta de animación. Producida por Kandor Moon y dirixida por Javier Recio, fala do importante e pouco debatido tema do dereito a tomar decisións sobre a propia morte.
Alma de Rodrigo Blaas. Conta a historia dunha nena que atopa unha boneca exactamente igual a ela nunha tenda de xoguetes.
Margarita de Álex Cervantes, a historia da famosa protagonista do poema de Rubén Dario. Fala de nenas que buscan estrelas , ou o que é o mesmo, de como non renunciar aos soños.
Tachaaan de Rafael Cano, Carlos del Olmo y Miguel Ángel Bellot. Xa con varios galardóns en diferentes festivais. Unha historia que ten como escenario un circo dos anos 50.

Build your own custom video playlist at embedr.com

Codicia

Cada vez sentímonos máis orgullosos de Pontevedra e o seu urbanismo que hai xa tempo empeza ser recoñecido dentro e fóra de Galicia. Mirade este video tomado dun Informe Semanal en 2006 baixo o novo prisma das actuais circunstancias económicas. Quedaredes estupefactos ante a mentalidade dos especuladores e a desfachatez dos reponsables políticos. Non queremos este modelo tan absolutamente nefasto. Cumpre ter moi claro que debemos a toda costa evitar estes despropósitos, producto de propostas volubles e electoralistas que só potencian a codicia depredadora.

Desgracia

Onte vimos a versión cinematografica de Desgracia de Coetzee, novela que no seu momento impresionounos vivamente como tamén o fixo onte a maxistral interpretación de John Malkovich do profesor David Lurie, o seu protagonista. Interesante personaxe, este Coetzee. Aínda lembramos algún fragmento da súa novela Esperando aos bárbaros, cando fixemos a nosa antoloxía sobre textos que ilustran as diversas facetas do medo. Eleximos o seu fragmento porque ilustrou maxistralmente o medo ao outro, ao diferente. Para os que non coñecedes a obra de J. M. Coetzee, autor surafricano galardoado co Nobel de Literatura e co prestixioso Booker Prize, dúas breves referencias que atopamos na rede

“Como blanco boer e hijo de la cultura de los afrikáans J. M. Coetzee es, sin más, un héroe que toma dictados de la conciencia y lo plantea como mejor lo entiende. Nos cuenta el drama “que ha vivido como testigo y protagonista; que susurra al oído de nuestra sordera cosas ya dichas con vehemencia por el hombre en su trágico trajín: que nuestro mundo agoniza; que nosotros —los habitantes de este entorno— nos odiamos sin remedio; que la palabra nos salva, si acaso, del suicidio..”. Desgracia es un placer al paladar. Letralia.

“La narrativa de Coetzee, aun cuando no lo haga expresamente, siempre debe entenderse en el contexto de su origen sudafricano, un país en el que las fronteras entre el poder y "lo otro" no son geográficas sino raciales. Los problemas que plantea -el poder, el miedo al otro, las zonas fronterizas de la conciencia, la moral y la civilización- tienen un origen sudafricano, aunque Coetzee sepa elevarlas, a través de su narrativa, al nivel de las grandes preguntas universales”. Un libro al día.

Burela, un traballo de normalización nuha sociedade multiétnica

Burela é un pobo mariñeiro da costa lucense que ten no seu seo social unha mestura de xentes que chegaron a esta vila atraídos pola prosperidade da súa pesca e pola industria de encrave existente dende a época do desarrollismo. O resultado do traballo normalizador realizado nesta vila recóllese nunha serie de producións audiovisuais que merecen unha ollada como un exemplo de integración e de valorización da lingua propia de Galicia. Oxalá que este exemplo de convivencia pacífica serva de impulso para moitas persoas que deixan a súa pel no quefacer diario de evitar a perda de falantes do galego.

O ultimatum evolutivo

Coidado con cada unha das nosas decisións cotiás. Temos que aprender que tanto os grandes desastres como os logros máis espectaculares son a miúdo nada máis e nada menos que a suma das nosas pequenas accións individuais.

Lavatory-Lovestory. Historia de amor no lavabo

Simplemente xenial. Esta historia de amor tan tenra da señora que limpa o aseo día tras día sabendo que ela nunca terá unha oportunidade…ou si?
Unha curta do ruso Konstantin Bronzit. Lavatory – Lovestory- que presenta unha fermosa historia de amor nun orixinal escenario: un baño público. Bronzit utiliza un sobrio trazo en negro para contar sen diálogo de ningún tipo esta emotiva e divertida historia de amor e moito suspense en 10 minutos. Animádevos.

Fogo na mente

Onte lemos un interesante artigo sobre o difícil que é ser fillo, ou filla dun xenio. Aturar as súas excentricidades, o seu proverbial mal carácter, os seus periodos escuros e a probable falta de horarios regulados tan necesarios na infancia. A adolescencia adoita ser peor. Marca o comezo dunha etapa interminable na que en maior ou menor medida estás destinado a establecer comparacións con alguén a quen case todos verán mellor ca ti.
Ás veces os herdeiros viven unhas vidas cómodas e felices xestionando cuantiosas herdanzas e patrimonios. As veces son quen de contar divertidas anécdotas como a que aparece no artigo anterior onde lemos que Yeats, nun paseo en autobús especialmente creativo durante o que estaba totalmente concentrado, atopou a súa filla que lle acompañou a casa e ao chegar xuntos á porta, o poeta preguntou cortesmente á rapaza a razón da súa “visita”e o nome da persoa coa que quería falar.
Pero non sempre é tan divertido. Moita peor sorte tivo Lucia Joyce, a prometedora e brillante filla de James Joyce que chegou a tomar clases de baile con Isadora Duncan ata que, aos poucos, foi perdendo o contacto coa realidade. Lucia sempre mantivo unha estreita e atormentada relación co seu pai quen de nena arrastrouna por toda Europa, de país en país , sen unha residencia nin unha lingua estable á espera de que a súa obra literaria fora finalmente recoñecida.
Levounos ata o desgarrado personaxe de Lucia Joyce a obra Hurry Down Sunshine (Hacia el amanecer, Seix Barral) onde o seu autor, o escritor e articulista Michael Greensberg, nárranos en primeira persoa o proceso durante o que a súa filla de 15 anos perde a razón.

“Spinoza hablaba de la vitalidad como de la virtud más pura, la única virtud. El impulso a persistir, a florecer, decía, es la virtud absoluta, compartida por todos los seres vivos. ¿Que pasa, sin embargo cuando la vitalidad se hace tan poderosa que la virtud de Spinoza se invierte y, en vez de florecer, uno se ve empujado a comerse vivo a sí mismo”…
Hacia el amanecer. M.Greensberg

Materiais Día da Paz e Trafegando Ronseis

Queremos agradecer efusivamente a todos os centros polas súas marabillosas aportacións que tan xenerosamente comparten. Tamén, e moi especialmente aos nosos amigos de TRAFEGANDO RONSEIS, así, con letras maísculas, polo seu impagable esforzo de horas e horas de traballo empregado en recompilar e clasificar todos estes materiais para que o seu disfrute sexa tan doado e útil para todos e todas nós.

 

DÍA DA PAZ I	DÍA DA PAZ II	DÍA DA PAZ III
DÍA DA PAZ IV	DÍA DA PAZ V	DÍA DA PAZ VI
DÍA DA PAZ VII	DÍA DA PAZ VIII	DÍA DA PAZ IX

30 Xaneiro. Día Internacional da Paz. Posters pola paz

Os 6 carteis que máis nos gustaron.

After. Mingliang Li. China	Spring. Lee Bang Won. South Korea
Close Guantanamo Bay.   Anita Wasik. Poland.	I love Iraq. Sajad Asadi. Iran
For peace. Erdem Özil. Turkey	Change this. Erdem Özil. Turkey

30 XANEIRO. DÍA INTERNACIONAL DA PAZ

Agradecemos, como xa é tradicional, este fermoso cartel do IES RIO CABE de Monforte

1000 grúas

Unha lenda xaponesa antiga promete que se unha persoa é quen de facer mil grúas de papel lle será concedido un desexo, normalmente relacionado coa saúde ou a recuperación despois dunha longa enfermidade. Tamén é frecuente regalar grúas de papel nas vodas como desexo de longa vida e felicidade aos noivos. .

Recentemente as mil grúas convertéronse nun símbolo colectivo para reclamar a paz e reivindicar os dereitos humanos a través da historia de Sadako Sasaki, unha moza xaponesa afectada de leucemia debido á radiación durante o ataque atómico a Hiroshima. A súa historia está contada no libro Sadako e as mil grúas de papel.

En moitos centros escolares comézase espallar este fermoso costume en torno a estas datas.

Created with Admarket's flickrSLiDR.

Música pola paz

Mirade que boa selección de temas musicais dos amigos do Segrel.

Nós imos destacar especialmente Aquarela de Toquinho.

Non fala de guerras, nin de paz explícitamente pero pensamos que ninguén pode pensar na violencia despois de escoitar esta canción.

Numa folha qualquer eu desenho um sol amarelo.
E com cinco ou seis retas é fácil fazer um castelo.
Corro o lápis em torno da mão e me dou uma luva.
E se faço chover com dois riscos tenho um guarda-chuva.
Se um pinguinho de tinta cai num pedacinho azul do papel,
num instante imagino uma linda gaivota a voar no céu.
Vai voando contornando a imensa curva norte sul.
Vou com ela viajando, Havaí, Pequim ou Istambul.
Pinto um barco a vela branco navegando.
É tanto céu e mar num beijo azul.
Entre as nuvens vem surgindo um lindo avião rosa e grená.
Tudo em volta colorindo com suas luzes a piscar.
Basta imaginar e ele está partindo, sereno indo,e se a gente quiser ele vai pousar.
Numa folha qualquer eu desenho um navio de partida,
com alguns bons amigos, bebendo de bem com a vida.
De uma América a outra eu consigo passar num segundo.
Giro um simples compasso e num círculo eu faço o mundo.
Um menino caminha e caminhando chega num muro.
E ali logo em frente a esperar pela gente o futuro está.
E o futuro é uma astronave que tentamos pilotar.
Não tem tempo nem piedade, nem tem hora de chegar.
Sem pedir licença muda nossa vida, e depois convida a rir ou chorar.
Nessa estrada não nos cabe conhecer ou ver o que virá.
O fim dela ninguém sabe bem ao certo onde vai dar.
Vamos todos numa linda passarela de uma aquarela que um dia enfim…

Descolorirá!

Manifestación en Santiago

Razóns polas que Haiti é sinónimo de inferno

Atopamos información moi interesante nesta ligazón e tamén nesta outra onde podemos ver algunhas das razóns das enormes diferencias entre Haiti e a viciña República Dominicana. ambas ligazóns via Im-pulso, blog moi interesante, por certo. As imaxes, via The Big Picture, como noutras ocasións.

A RAG e o Decreto

Pensamos que paga a pena empregar algúns minutos do noso tempo na lectura deste documento. Entendemos que todos e todas estamos obrigados a reflexionar con serenidade e a análise da RAG das bases para o Decreto do plurilingüismo no ensino non universitario en Galicia parécenos ante todo un documento sereno e ben fundamentado.

Jaime Eizaguirre na Biblioteca

1959-2009. Son 50 anos da publicación dunha das mellores novelas da nosa literatura, A esmorga. Hoxe celebrámolo na nosa Biblioteca. O alumnado de Literatura Galega do século XX e da Actualidade xa lera a obra, xa vira o vídeo da representación teatral, e hoxe puido asistir a unha interesante charla do arquitecto Jaime Izaguirre Santillán. Explicoulles como se xestou a banda deseñada da obra que se recolle en EBA 5.0. Foilles mostrando todos os pasos da creación coa axuda do ordenador e o canón. Resultoulle moi interesante ao alumnado. Tamén a Jaime a experiencia de verse no espazo da Biblioteca que el frecuentaba como alumno hai uns anos e agora como convidado expoñendo o seu traballo.
Na nosa biblioteca tentamos sempre ser un foro aberto todo e todos. Imos aumentando ano a ano a base documental en inglés, en francés, en castelán e en galego (libros, películas, documentais...). Mais temos moi claro no equipo da Biblioteca que a lingua primeira da Biblioteca e a que hai que fomentar entre un alumnado maioritariamente castelán falante é o galego; e non notamos ningún problema entre o alumnado pontevedrés nin recén chegado doutros lugares, enténdeno perfectamente.

Grazas a Jaime Eizaguirre por vir desde Madrid, onde traballa, atender tan amablemente o noso alumnado tanto nesta actividade coma no Obradoiro de banda deseñada que está dirixindo esta semana na Biblioteca.

Decálogo para ser lingüisticamente sostible

Interesante reflexión sobre as linguas minoritarias que nos achega a nosa compañeira Mónica Muñoz. Coordinadora da Biblioteca Escolar C.E.I.P. Frian - Teis (Vigo)

Lembrando a Rosa Parks

Na década dos cincuenta do século XX, dous acontecementos en aparencia moi distintos e distantes teñen lugar: nos USA, en 1955, Rosa Parks, muller negra, costureira e activista do Movemento polos Dereitos Civís, en Montgomery, Alabama, négase a ceder o asento do autobús en que viaxaba, reservado aos brancos: rompe unha lei escrita -e moitas normas non escritas- e prosegue o camiño da inclusión dos pretos na sociedade norteamericana. Un ano antes, en 1954, a UNESCO receberá escrito de protesta, apoiado por centros galegos en América, pola discriminación sofrida pola lingua galega, en pleno franquismo. Deamos triplo salto mortal e reinstalémonos no presente: a exclusión do galego véstese hoxe de traxe bilingüe. Ao igual que no caso do racismo clásico, non é que non se admita a existencia do galego (como os negros naqueles anos, só pode viaxar na traseira do vehículo...): mesmamente, é imprescindíbel para marcar diferenzas de superioridade; por tanto, ao igual que os negros, cóntase con el en tanto en canto non ouse endexamais ocupar o asento do amo, isto é, se conforme coa súa existencia afastada e invisibilizada no mundo social e público. Negros? Si: nos traballos pior pagos, no baloncesto, no jazz ou no soul... Lingua galega? Si, por suposto: na cada vez máis deshabitada aldea, nos vellos, no coloquial, nalgunha canción, no Día das Letras Galegas, na literatura, nalgunha homenaxe limitada... Nunca no uso ubicuo que non se discute en absoluto para o español. En ambos casos, ¿inclusión é sinónimo de normalización? Coidamos que non.
Os vellos resaibos (endo)racistas reaparecen a nada que o negro se fai ver, isto é, a nada que penetre minimamente en espazos onde, lentamente, poda mudar a fotografía cualitativa da lingua galega e dotala (ensino, administración, sanidade...) dalgún efeito multiplicador... Rosa Parks (1913-2005) impuxo o seu direito a viaxar sentada no autobús dos brancos. Toda a nosa historia autónoma, desde hai cento e cincuenta anos, é a historia por poñer o galegos nos lugares visíbeis socialmente, por lle dar estatuto público (literatura, prensa, política, Xustiza, Igrexa...). E este esforzo pacífico, democrático, superador de barreiras artificiais, debelador do clasismo... é chamado imposición! Daquela, todos os avanzos históricos en termos de igualación e de superación de vellas inxustizas supuxeron imposicións da vítima: os pretos impuxeron a súa presenza, ao igual que a impuxeron as mulleres loitadoras pola súa liberación ou os escravos pola súa emancipación. ¡Avelloucada e resesa arma de quen practica a cotío a imposición real, refutar co mesmo que eles practican a cotío!: a imposición de verdade, dada por natural e inmutábel, sexa a prevalencia do branco dominante, do varón, do machismo, do amo ou do idioma hexemónico.
Extraído de
Pilar García Negro, De lingua a fala, un proceso inacabado

EBA 5.0 e Jaime

Lemos en Vieiros

“Acaba de aparecer nas librerías un libro con cd e dvd editado por Difusora de Letras, Artes e Ideas, no que se revisa o universo de Blanco Amor desde diferentes disciplinas. Xunto a ensaios de Álex Mene, Xosé Manuel Buxán, Luis Rei e José Somoza, a obra inclúe o cómic “Noite de sombras”, un xogo de mesa, un audiovisual sobre unha obra para títeres de Blanco Amor e un disco no que dez grupos ourensáns presentan temas inspirados por A esmorga.

Unha perversión en viñetas
A novela é a fonte de inspiración da peza de banda deseñada “Noite de sombras”, con guión de Carlos Rafael Ramos e debuxos de Jaime Eizaguirre. “Máis que unha versión é unha perversión”, explica o guionista. A obra toma como referente unha noite de troula con tres personaxes na cidade de Ourense, “pero a partir de aí imaxinei o que podería pasar noutro contexto”, di Ramos. Así que sitúa a acción na noite do 1 de decembro de 1979, día no que morreu Blanco Amor, e no que Brais, Vito e César van celebrar a saída do cárcere dun deles. Carlos Rafael Ramos tomou como referencia as súas primeiras noites de esmorga, “cando os únicos locais que abrían de noite eran os bares de putas”, explica, “e alá iamos amigos e amigas a tomar un cubata entre catro”.

Pois ben, o Jaime Eizaguirre autor dos debuxos da peza de banda deseñada “Noite de sombras” é un pouco noso. Aínda lembramos ben cando andaba polas aulas do centro non hai tantos anos.  A semana que ven teremos o privilexio de que dirixa durante varias sesións un obradoiro de banda deseñada do que xa falaremos polo miúdo.

Ata entonces xa podemos admirar a súa colaboración neste magnífico proxecto, este “espazo de criatividade participado por 200 persoas, criatividade que poucas obras literarias son capaces de inducir e concitar”. 

 

Haití

Na tarde do martes 12 de xaneiro o terremoto máis terrible en 200 anos - 7.0 -  asolou a cidade de Porto Príncipe, en Haití. Estase a falar de milleiros de mortos e millóns de persoas desprazadas dos seus fogares. Unha traxedia. Fotos aparecidas en The Big Picture tomadas nas últimas 24 horas.

Unha vez máis os cidadáns de países que, como Haití, soportan unha pobreza inimaxinable,  só aparecen na prensa mundial cando son vítimas de desgrazas  aínda máis mortíferas que a súa cotidianidade sempre esquecida..

Aforremos tempo

De volta á normalidade? despois das merecidas vacacións chegamos a conclusión de que non somos nada eficientes, que andamos sempre estresad@s e que temos que aprender a organizar mellor, moito mellor, as nosas pobres e atarefadas vidas.

Con estes sabios consellos, teremos moito máis tempo para facer cousas interesantísimas e ademáis  practicaremos inglés, que ledicia!

Cando queiras pelar un ovo a velocidades supersónicas e sorprender á túa nai ou pai na cociña.

Ou unha pataca.

Ou atar os cordóns dos teus tenis.

O mesmo para torpes.

Cando precises ser extremedamente rápido en situacións especiais.

 

Recomendacións de lecturas

Aproveitamos, coma sempre, as vacacións e o final do trimestre para facer as nosas recomendacións de lectura.
Hai unha chea de libros esperando por vós.
Veredes que temos un pouco de todo.

Esperamos que a escolma sexa do voso agrado

NARRATIVA

NARRATIVA XUVENIL E FANTÁSTICA

DIVULGACIÓN

ENSAIO

Queremos agradecer aos compañeir@s do IES Afonso X o Sabio de Cambre a súa escolma de materiais que, baixo o acertado título “Desmontando armarios”, nos brinda unha excelente oportunidade para reflexionar e tender pontes, tan necesarias sempre.

Galeano: Un Muro para os fillos das nubes

Falando de Dereitos Humanos, un documento simplemente imprescindible.

Contos para os Dereitos Humanos

Libertad (Freedom) é o nome elixido para unha antoloxía de relatos baseados na Declaración dos Dereitos Humanos. O título do libro fai referencia ao artigo primeiro da Declaración: Todos os seres humanos nacen libres e iguais en dignidade e dereitos e, dotados como están de razón e conciencia, deben comportarse fraternalmente os uns cos outros. Cada autor elixiu un dos trinta artigos que a compoñen como tema do seu relato, aportando cada un o seu estilo.

Nalgúns casos, os autores baseáronse na súa experiencia persoal, como no de Paulo Coelho que con No cárcere de repouso (In the Prison of Repouse) reivindica o artigo 19 (Todo individuo ten dereito á liberdade de opinión e de expresión). O chileno Ariel Dorfman tamén nos conta en primeira persoa Pasaxe inocente (Innocent Passage) baseado no artigo noveno (Ninguén poderá ser arbitrariamente detido, preso nin desterrado). Tamén podemos atopar a Henning Mankell, Joyce Carol Oates ou Ali Smith.

Amnistía Internacional, organización dedicada á denuncia dos múltiples ataques que sofren os dereitos humanos, foi a encargada de compilar os relatos que compoñen Freedom, publicado pola editorial Mainstream Publishing e que foi presentado no Festival de Edimburgo. Por agora, estará dispoñible en inglés, así que teremos que esperar un pouco a que cheguen as traducións. O diñeiro recaudado será entregado a Amnistía Internacional e todos os autores cederon gratuitamente os seus dereitos.

Fai sesenta anos que a Declaración Universal dos Dereitos Humanos foi aprobada pola asemblea xeral das Nacións Unidas e, aínda hoxe, aínda é unha asignatura pendente en moitos países e relativizada de xeito moi perigoso no nome dunha suposta seguridade. Así, calquera iniciativa que conlleve a difusión e coñecemento destes artigos é máis que benvida. Sobre todo se vén acompañada de boa literatura.
fonte Lecturalia.

Mentras iso ocurre decidimos en Mesturas que hoxe imos facer a proposta dun marabilloso conto de García Márquez. Falamos de La siesta del martes, un relato que trata dos oprimidos, dos discriminados e da dignidade. Lemos que é un dos preferidos do seu autor e non nos resulta sorprendente. Fixemos esta montaxe con algunhas pinturas do tamén colombiano Fernando Botero. Aquí tedes unha versión para imprimir

 

Tamén atopamos nun suplemento do Times unha versión on-line do suxestivo relato Sola da autora nixeriana Chimamanda Ngozi Adichie, que forma parte de Freedom, a escolma de relatos anteriormente citada. E tamén fixemos unha montaxe con dous pintores deste mesmo país. Sola está en inglés. Animádevos. Versión para imprimir

1º Cartel: Biblioteca do CEIP de Pazos
2º Cartel: Biblioteca do  IES Rio Cabe de Monforte

As misteriosas exploracións xeográficas de Jasper Morello

Buscando materiais sobre de H.P Lovecraft para a correspondente sección do club de lectura atopo esta marabilla de curta merecidisimamente galardoada e que non coñeciamos. Unha estética incrible sacada dos mundos de Verne con personaxes victorianos e un texto con reminiscencias de Poe. Non podo dicirvos se me gusta ou non a historia porque aínda non a vin enteira, pero non me puiden resistir a subila primeiro. Paga a pena vela durante algúns minutos polo menos. É tremendamente orixinal e tiven a sorte de atopar esta versión subtitulada. Mágoa non ter estes videos disponibles cando traballamos sobre Verne. Podedes ver a primeira parte, pero se vos interesa as dúas seguintes tamén están subtituladas en You Tube

Biblioteca DOK . Outro concepto.

Non estamos a falar dunha biblioteca "normal". Falamos dun concepto novo de centro da información e do coñecemento. Iso é o que proclama a publicidade e acreditan os seus visitantes que acuden en números cada vez máis espectaculares: espazos fermosísimos de último deseño, servizos impecables eficientes e orixinais, dende bares con cadeiras musicais onde podes gozar da máis completa oferta sonora ata salas con paneis xigantes onde xogar á Wii. Ou se preferes, sempre podes acudir ás habitacións insonorizadas pintadas en cáidas cores vermellas para ler novelas ou estudar en completo silencio.

Instrumentos musicais para que os máis virtuosos practiquen, grandes pantallas extraplanas perfectamente integradas onde consultar novidades bibliográficas, filmografía, exposicións, eventos organizados polo eficiente persoal que parece ter a única misión na vida de que a xente volva e volva de novo.

Ah, e un servizo do máis orixinal: PRESTAN CADROS. Pois si, parece que prestan pinturas aos usuarios. Elixes unha ou varias, podes admiralas na casa un par de meses e logo as devolves. Que vos parece. Deixamos fotos para que, coma nós, morrades de envexa.

DOK Library Concept Center, Delft, Netherlands

Created with Admarket's flickrSLiDR.

En defensa de los Derechos fundamentales en Internet

Ante la inclusión en el Anteproyecto de Ley de Economía sostenible de modificaciones legislativas que afectan al libre ejercicio de las libertades de expresión, información y el derecho de acceso a la cultura a través de Internet, los periodistas, bloggers, usuarios, profesionales y creadores de internet manifestamos nuestra firme oposición al proyecto, y declaramos que. ..

1.- Los derechos de autor no pueden situarse por encima de los derechos fundamentales de los ciudadanos, como el derecho a la privacidad, a la seguridad, a la presunción de inocencia, a la tutela judicial efectiva y a la libertad de expresión.

2.- La suspensión de derechos fundamentales es y debe seguir siendo competencia exclusiva del poder judicial. Ni un cierre sin sentencia. Este anteproyecto, en contra de lo establecido en el artículo 20.5 de la Constitución, pone en manos de un órgano no judicial -un organismo dependiente del ministerio de Cultura-, la potestad de impedir a los ciudadanos españoles el acceso a cualquier página web.

3.- La nueva legislación creará inseguridad jurídica en todo el sector tecnológico español, perjudicando uno de los pocos campos de desarrollo y futuro de nuestra economía, entorpeciendo la creación de empresas, introduciendo trabas a la libre competencia y ralentizando su proyección internacional.

4.- La nueva legislación propuesta amenaza a los nuevos creadores y entorpece la creación cultural. Con Internet y los sucesivos avances tecnológicos se ha democratizado extraordinariamente la creación y emisión de contenidos de todo tipo, que ya no provienen prevalentemente de las industrias culturales tradicionales, sino de multitud de fuentes diferentes.

5.- Los autores, como todos los trabajadores, tienen derecho a vivir de su trabajo con nuevas ideas creativas, modelos de negocio y actividades asociadas a sus creaciones. Intentar sostener con cambios legislativos a una industria obsoleta que no sabe adaptarse a este nuevo entorno no es ni justo ni realista. Si su modelo de negocio se basaba en el control de las copias de las obras y en Internet no es posible sin vulnerar derechos fundamentales, deberían buscar otro modelo.

6.- Consideramos que las industrias culturales necesitan para sobrevivir alternativas modernas, eficaces, creíbles y asequibles y que se adecuen a los nuevos usos sociales, en lugar de limitaciones tan desproporcionadas como ineficaces para el fin que dicen perseguir.

7.- Internet debe funcionar de forma libre y sin interferencias políticas auspiciadas por sectores que pretenden perpetuar obsoletos modelos de negocio e imposibilitar que el saber humano siga siendo libre.

8.- Exigimos que el Gobierno garantice por ley la neutralidad de la Red en España, ante cualquier presión que pueda producirse, como marco para el desarrollo de una economía sostenible y realista de cara al futuro.

9.- Proponemos una verdadera reforma del derecho de propiedad intelectual orientada a su fin: devolver a la sociedad el conocimiento, promover el dominio público y limitar los abusos de las entidades gestoras.

10.- En democracia las leyes y sus modificaciones deben aprobarse tras el oportuno debate público y habiendo consultado previamente a todas las partes implicadas. No es de recibo que se realicen cambios legislativos que afectan a derechos fundamentales en una ley no orgánica y que versa sobre otra materia

Este texto se publica multitud de sitios web. Si estás de acuerdo, publícalo también en tu blog.